Page 326 - ebook.msu.ac.th

๓๑๕

อ้าคาเลย ด่วนไปมีช้า

เจ้าก็จูงนางแก้ว บัพพาวัณเฮียงฮ่วม
สองกษัตริย์แจ่มเจ้า เฮียงหน้าฮักกัน
อยู่ทางเอกราชท้าว เฮียงฮ่วมสะถานทอง

คือดั่งอุทธรเดียว เกิดดอมกันแท้
สองเสนห์ต้าน ค้าจาอ้อยอิ่น
หมดที่ค้าเว้าแล้ว พญาแก้วพัดป่อนมา
น้องและอ้าย ให้เป็นแผ่นเดียวกัน
คือเทียนทอง แต่งบูชาไหว้

พอให้มีเตาต้ม สนิทเดียวเป็นแผ่น
พออยากปาดต่อนชิ้น โฮมเข้าแผ่นเดียว แท้แล้ว
เมื่อนั้น อ้าคาแก้ว ยินดีโดยขนาด

เจ้าก็ฮักนางแก่นแก้ว ปทุมาน้อยกอดซม
อันว่า โสมสะอาดแก้ว นางนาถบัพพาวัน
นางก็ซมสีดา กอดเอามาอุ้ม
แต่นั้น สามนางไหว้ วันทาพระแม่

ปะนมนอบนิ้ว ทูลไหว้อยู่ซะลอน
แต่นั้น บุพพิตไท้ พญาใหญ่ก้ามะทา
พระก็ยินเพิงใจ กล่าวกลอนกอยต้าน มาลือ
บุพพิตไท้ สหายจอมไกลาส มาลือ

ยังค่อยไหว้ ย่านน้้าย่านฟ้า เถิงข้อยด่วนพะลัน
อันหนึ่ง ซื่อว่าบุญคอบได้ เป็นมิ่งเมืองเดียว นี้แล้ว
คือดั่งสมภารฮัก ขอดกันในฟ้า
เป็นดั่งปฏิสนธิเข้า มารดาเดียวแม่ มานั้น

มีพี่น้องฮ่วมท้อง เดียวแท้เอกโทน
พระหากลงเกิดก้้า เมืองฟ้าต่างกัน หั้นแล้ว
๏บัดนี้ เฮาเล่าซ้้าขอดแก้ว ไว้แค่โฮงค้า

คือดั่งเอาหินหนัก โกฏิจมลงน้้า
บัดนี้ ค้าฮักหมั้น ยืนยาวแสนโกฏิ ควรแล้ว
เฮาอย่าคึดพุ้นพี้ ค้าเลี้ยวต่างกัน
แม่นว่าโทษใหญ่น้อย ชาวไพร่เตินเถิง ก็ดี
ให้ค่อยปรานีกัน ใค่ดูถามถ้อย

ขออย่าเคืองขมเข้ม โกธาคึดเคียด
จงค่อยคึดซู่ชั้น เสมอเพี้ยงเกิ่งกัน นั้นท้อน
ให้คือตาสองเบื้อง แลหลิงงามยิ่ง

แต่นั้น ท้าวเบียดถ้อย ต้านพ่้าทุกอัน
จิ่งถนอมไมตรี ต่อกันดูระห้อย