Page 331 - ebook.msu.ac.th

๓๒๐

ปางนั้น ฝูงเขาเบื้อง จ้าปาท้าวหนุ่ม

เขาก็หลิงล่้าเยี้ยม ทั้งค้ายลวดกระสัน
แต่นั้น ทะม่าวหน้า น้อยนาถจันทา
นางก็แยงทันย้า พระแม่เมืองในห้อง

วันทาก้ม ปะนมมือทูลเกศ
ทูลกล่าวต้าน ถามเจ้าสั่งมา
เมื่อนั้น ธิเดชแก้ว นางนาถอ้าคา
นางก็วาจาค้า ต่อนางดูระห้อย
๏บัดนี้ เสนหาเจ้า จอมเมืองจักกล่าว ไปแล้ว

ให้พระเจ้าติ่วช้อย สหายแก้วค่อยอยู่ดี แด่ท้อน
อย่าได้คึดยากด้วย ดอมอ่อนปทุมา ว่าเนอ
สหายพระ แพงนงคาน ยิ่งตาตนไท้

ให้ค่อยเมือเสวยห้อง ผาเงินยืนยิ่ง จิงเทอญ
เชิญพระ เมืออยู่สร้างทอนท้าว ภายพุ้นให้อยู่เย็น แด่เนอ
เมื่อนั้น จันทาก้ม ประนมกรลาบาท
ไหว้พระเจ้าติ่วช้อย บุญกว้างเลิกลง

นางก็ยัวรยาตย้าย เถิงที่หอปาง
แยงทันย้า ขาบลงเลยก้ม
นางก็เอาค้าเจ้า จอมปางทูลกล่าว
ปะนมนอบนิ้ว ทูลเจ้าชู่ปะการ

เมื่อนั้น นงถ่าวน้อย ทั้งสี่องค์กษัตริย์
พระก็ทงพายสาร ด่วนมาลาเจ้า
แยงที่สองกษัตริย์ไท้ จอมเขาไกลาส
เสด็จสู่เจ้าแผ่นฟ้า ทันห้องแห่งหอ

แต่นั้น ประเสริฐเนื้อ ทูลเล่าปะนมกร
พระก็ยอขันธ์ค้า มอบถวายสองเจ้า
เมื่อนั้น ภูธรท้าว เสตาเลยกล่าว

เจ้าพ่อจงยืนยิ่งล้้า พันเข้าหมื่นปี พ่อเนอ
เจ้าเสวยราชสร้าง ทงแผ่นจ้าปา
ให้ค่อยเอากันท้าไมตรี แผ่ไปแวนกว้าง
ให้ค่อยคึดยิ่งแท้ กะท้ายิ่งทอกัน
การเมืองมวล ให้ค่อยเอากันสร้าง

อย่าได้โกธาฮ้าย เถียงกันการต่าง
ให้ค่อยคึดสืบสร้าง ดอมท้าวพ่้าเสมอ แท้เนอ
๏เมื่อนั้น ม่ายๆหน้า น้อยอ่อนสามนาง

ยอมือนบ ใส่หัวทูลไหว้
เมื่อนั้น ราชาท้าว คัชชนามต้านสั่ง