Page 332 - ebook.msu.ac.th

๓๒๑

ขอให้สองแก่นไท้ ยืนหมั้นหมื่นปี แด่ท้อน

ยังหากเคืองกะใจด้วย การใดใช้ฮอด ภายพี้
ลูกก็คึด ฮอดสองแก่นไท้ พระเมืองพู้นบ่ลืม หั้นแล้ว
เมื่อนั้น สีดาแก้ว สีไวนางนาถ

ยังเล่าไหว้ แม่พระแก่นไท้ ทั้งท้าวพ่อตน
ค่อยเมือดีเยอ พระบาทไท้ จอมอาจสองกษัตริย์
อันว่า โรคาสัง อย่าได้มาเบียนใกล้
ขอให้พระจงสวัสดีด้วย ยาวยืนแสนโกฏิ ปีท้อน
เจ้าค่อยฮักอ่อนน้อย เดินดั้นด่วนเถิง แด่เนอ

ลูกจักเมือแห่งพุ้น ยาวโยชน์คาวไกล
ขอพระปรานีฮัก ด่วนเถิงยามน้อย แด่ท้อน
เมื่อนั้น ไกลสรแก้ว บัพพาวันนางนาถ

นางก็อุ้มอ่อนน้อย สามเจ้าจูบซม
ขอให้สมสะอาดน้อย แม่อยู่เทียรระคา แม่ท้อน
แม่จักลาสมภาร ยอดนางเมือบ้าน
ผิว่า หลายปีแท้ สองนางสบปีก

หากจักบินผ่านฟ้า ไปได้เบ่าสงค์ แม่แล้ว
แม่ก็ได้จากบ้าน นานดั่งเดือนปาย นี้แล้ว
สายคอกู ค่อยคงคอมท้าว แท้เนอ
เมื่อนั้น สีดาแก้ว สีไวนางนาถ

นางก็แปะบาทพื้น สองเจ้าใส่หัว
เจ้าก็นบนอบนิ้ว ลาบาทกอยงาม
ยอมือทูล ใส่หัวหุมไหว้
เมื่อนั้น นางงามแก้ว บัพพาวันต้านปาก

ขอแก่ลูกแก่นไท้ วางน้องอยู่ดอม ก่อนเทอญ
แม่จักเล่าพากย์ต้าน สอนสั่งคองเมือง ก่อนแล้ว
เมื่อนั้น ภูธรพระ บ่ขีนค้าเจ้า

พระก็ยอมือไหว้ แพงเมืองแล้วเลิก
สามแจ่มเจ้า แพงล้านค่อยลา
สพึกพร้อม เถิงแท่นเฮียงพาย
สามราชา ค่อยทงคีงค้อม
พระก็ใสพายเข้า เถิงวังเวิงราช

คนแห่กุ้ม ตีนช้างเสพไป
พระก็เสด็จยาตเท้า เถิงแท่นเฮียงพาย
ลีลาไป ฮอดหอเซายั้ง