Page 337 - ebook.msu.ac.th
P. 337
๓๒๖
เสด็จด่วนเท้า บาลังแก้วค่อยเซา
นับแต่เจ้าผีกบ้าน ได้ขวบเดือนปาย นี้แล้ว
พอยเล่าเถิงผาเงิน ค่อยเซาคีงค้อม
พระก็ คะนิงเถิงสายสมรแก้ว ปทุมาเมืองลุ่ม
สองแก่นไท้ คะนิงแก้วบ่ลืม ได้แล้ว
อันว่า ผู่ใสท้าว เมืองลุ่มคัชชนาม
ดีท่อ สามนางฟุม อยู่เฝือแฝงฝั้น
พระก็คะนิงเถิงสายสมรแก้ว ทั้งสองพ่อแม่ ภายพุ้น
หลายพ่้ามื้อ คะนิงเจ้าบ่ลืม ง่ายนั้น
พระก็เสวยราชท้าว ปุนแต่งเมืองสวรรค์ ก็ดี
ก็บ่ลืมจอมหัว พระแม่ตนพอมื้อ
ยังจักเมือเอาแก้ว ทันย้าพระแม่ มาแล้ว
ลือว่าพลัดแม่ไว้ พายบ้านอิดู มากแล้ว
กูก็เสวยราชแก้ว เมืองใหญ่อยู่กะเสิม
พอที่หลายปีเดือน กูจักเมือเอาแก้ว
ขอโยติกาไว้ คัชชนามทะรงแท่น
จักกล่าวเถิง ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น ให้เห็นแจ้งฮ่อมนิทาน ก่อนแล้ว
ไม้ฮ้อยกอไปเมืองจ าปา
๏บัดนี้ จักกล่าวเถิงไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น เสวยราชเมืองขวาง
ทั้งชายแฮง แก่เกวียนพอฮ้อย
มันก็เสวยเมืองกว้าง นครสรวงปุนแต่ง
ชาวไพร่น้อย เสินย้องซู่คน
เขือก็ฮู้ข่าวเบื้อง หนแห่งจ้าปา
มีนารีงาม ดั่งนางนครฟ้า
นามกรแก้ว สีดาเป็นซื่อ
ว่าเป็นลูกเจ้าลุ่มฟ้า แพงล้านยอดเมือง
โสมฮูปแก้ว นางนาถสีดา
โสมงามปาน ดั่งนางนครฟ้า
คีงหอมได้ พันวาดูประเสริฐ
เป็นลูกเจ้าลุ่มฟ้า นครกว้างที่ไกล
เขือคะนิงเถิงแก้ว คัชชนามเดินประเทศ
หลายขวบเข้า ระดูตั้งถ่ายปี นี้แล้ว
เมื่อนั้น ผู้ใสท้าว เสวยราชเมืองขวาง
พระก็เตินเสนา ให้มามวลพร้อม
ก็จิ่งผายค้าต้าน ขุนแสงตางราช
มึงจ่งเมือสู่ห้อง นครท้าวที่สอง

