Page 340 - ebook.msu.ac.th

๓๒๙

ฝูงหมู่แฮฮ่้าผ้า มณีสรวงหลายสิ่ง

เงินค้านับ อ่านดูดาเผี้ยน
พระก็เตินเขาข้า ชาวเมืองเลี้ยงแขก
เขาเลือกบ่วงซ้อน ตาตั้งแต่งปง

มีหมากพ้าว ตาลอ่อนกินหวาน
เขาก็น้าเอามา มอบนายคนใช้
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงซมซื่น
พระก็เตินแขกน้อม ประนมเข้าบาทค้า
เมื่อนั้น ราชทูตาใช้ ทูลราชเล็งโญ

ยอบัณณาการ ขาบถวายเถิงเจ้า
ทูตาน้อม น้าสาส์นทูลเกศ
ฝูงส่้าข้า เคยฮู้อ่านสาส์น

ท้านองเยี้ยม สาส์นเมืองถวายบาท
แปป่านให้ พญาฮู้ซู่อัน นั้นแล้ว

พญาแก่เกวียนฮ้อยเหล้ม

๏เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ตัดส่องในญาณ
พระก็จารจาถาม ต่อทูตาใช้
อันว่า ราชาท้าว สหายกูพระราช ภายพุ้น
ยังค่อยหอมไพร่น้อย พลตื้อค่อยส้าฮาญ แด่ลือ

เฮาก็คึดอ่าวท้าว คะนิงฮุ่งทั้งวัน
พอยเล่ามีการใด ข่าวสาส์นเถิงพี้
เมื่อนั้น ทูตาใช้ ผายคดีประนมเกศ
โดยอาชญ์เจ้าลุ่มฟ้า พระเมืองเจ้าสั่งมา

สหายพระใช้ข้าน้อย ทูลราชเล็งโญ
ก็จิ่งน้าลวาผาย เถื่อนมาเถิงพี้
พระถามข่าวองค์กษัตริย์เจ้า สหายเดียวสิบเทื่อ ว่าดาย

พระอยู่ผาสาทกว้าง หอแก้วค่อยส้าฮาญ พระเอย
ก็ท่อยัง คะนิงเถิงเจ้า คัชชนามเดินประเทศ ภายพุ้น
พระก็ชลเนตรย้อย ฮ้าหน่าซูวัน แท้แล้ว
เจ้าก็ฮู้ข่าวเบื้อง หนแห่งจ้าปา แลนอ
มีนารีงาม ดั่งนางนครฟ้า

นางนั้น คีงหอมได้ พันวาเป็นเขต
ลูกท่านเจ้า บุญกว้างพระยอดเมือง ว่าอั้น
เชิญไปตกแต่งตั้ง เมืองที่ทันกาง

ปาการเวียงสูง ชั่วตาลล้าดั้ว
หอค้าแก้ว ลายเคือผาสาท