Page 341 - ebook.msu.ac.th

๓๓๐

สามชั่วไม้ ตาลตั้งก็จิ่งเถิง ว่าดาย

๏อันหนึ่ง ควรแบ่งบ้าน เมืองถ่องสองพาย ว่าอั้น
น้าไปตก แต่งปุนเมืองกว้าง
อันหนึ่ง ควรที่นองพลเข้า จ้าปานครราช

ปุนแป่ม้าง เทวีแก้วยาดนาง ว่าดาย
คันว่า มีไซย์ม้าง สมคามลุลาภ เมื่อใด
เฮาจิงน้าแจ่มเจ้า นางแก้วเข้าสู่เมือง ว่าอั้น
ยามเมื่อ พระบาทเจ้า เดินประเทศมาเถิง
เมื่อใด เฮาจงยอนางงาม มอบถวายบาท้าว

เวนเมืองให้ บาคานยู้แต่ง
เมืองฝ่ายก้้า สองเบื้องสว่ายไฮ ว่าอั้น
เมื่อนั้น ขัตติยะราชเจ้า พญาใหญ่เมืองสรวง

พระก็ยินดีหุม ซู่ลวงเลยต้าน
อันว่า นารีเบื้อง จ้าปานครราช ภายพุ้น
เฮาก็ฮู้ข่าวแจ้ง กะใจท้าวซู่คน แท้ดาย
เฮาจักผัดถีบใช้ เถิงราชเล็งโญ ได้แล้ว

เพื่อให้สองเมืองเป็น แผ่นค้าเดียวแท้
เฮาจักเดาดาตั้ง บัณณาการของฝาก
ก็จักใช้ส่้าข้า คนฮู้แนบน้า หั้นแล้ว
พระลวดตั้ง ของฝากบัณณาการ

พระก็เตินทาสา แนบทูตาใช้
ฮางวัลให้ ขุนแสงใช้ซ่วง
นับเคื่องให้ คนใช้แนบเทียม
เมื่อนั้น ทูตาใช้ ทูลบาทเล็งโญ

มันก็ล้าลวาเขียว ซู่วันแวนเช้า
พอยเล่าเถิงเมืองกว้าง นครหลวงเซาจอด
มันก็ขึ้นสู่ท้าว ทูลไหว้บาทค้า

ยอเคื่องน้อม ถวายบาทเล็งโญ
ทูลภูมี ซู่ลวงเลยต้าน
ข้าน้อยเมือเถิงเจ้า สหายแพงตนพระราช ภายพุ้น
เจ้าก็ ถามข่าวพระแผ่นหล้า แสนตื้อแต่ไกล ว่าดาย
สองฝ่ายเบื้อง เป็นแผ่นทองทิพย์

พระบ่น้าทูตา ข่าวสาส์นเถิงเจ้า
เชิญพระลีลาย้าย เสด็จไปปุนแทก
ขอเสด็จยาตย้าย ดอมข้อยแทกทาง พุ้นแล้ว

๏เมื่อนั้น ขุนแสงขาบ ไหว้แล้วเล่าลาหนี
พระก็เตินเสนา ป่าวพลโยงค้อง