Page 339 - ebook.msu.ac.th

๓๒๘

ดีท่อลมล่วงไม้ เหมือยย้อยหยาดใบ

ฝูงส่้าข้า ยินเมื่อยแคนทาง มากแล้ว
คอนๆหลับ ชั่วยามยังผ้า
เมื่อนั้น จันทร์เฮืองแจ้ง บัวรพากินรืก พุ้นเยอ

ดวงดอกไม้ เลียนก้านก่องงาม
ฟังเสียงเค้าอ่านฮ้อง แคมเถื่อนเสียงวอน พุ้นเยอ
ราตีลับ ลั่นลงเลยค้อย
ไฟเฮืองแจ้ง หอค้าเตินป่าว
จักบ่าวน้อย กินแล้วเล่าไป

เมื่อนั้น นายคัวขึ้นขวี่ม้า เดินเถื่อนแกมภู แลเยอ
ระดูเดือนสาม สี่เพ็งพายค้อย
หลิงเห็นรุกโขไม้ ใบบางซ้องซ่อ พุ้นเยอ

ฝูงบ่าวน้อย คางฮ้องฮีบไป
ดีท่อไฟถ่วงไหม้ เผาป่าเดือนสาม แลเยอ
ยูงโงงแงว ส่งสูนเสียงก้อง
พระก็ผันลวาเท้า นครสรวงเถิงเขต

หลายพ่้ามื้อ ระดูตั้งถ่ายเดือน นั้นแล้ว
๏เมื่อนั้น สว่าๆข้า ขุนด่านเมืองสรวง พุ้นเยอ
เขาก็น้าราชสาส์น ใส่หอมุงล้อม
จ้าคั่งไว้ ตาสาส์นกดเคื่อง

เขาก็เมือขาบท้าว ทันห้องแห่งสรวง
บัดนี้ พระบาทเจ้า สหายราชเมืองขวาง ที่พุ้น
เขาก็จ้าธีตา ข่าวสาส์นเถิงเจ้า
นายก็มาเถิงห้อง แดนเมืองนครราช เฮาแล้ว

ข้อยน้อยกดเคื่องถ้วน ถวายเจ้าชู่ประการ
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว นครใหญ่เมืองสรวง
พระก็จ้าค้าหวาน ต่อเขาขุนข้า

สูจงน้านายเข้า มาเมืองนครราช เฮานี้
ฮ้อยที่เป็นเหตุฮ้อน ใดแท้ด่วนเถิง หั้นแล้ว
เมื่อนั้น ขุนด่านไหว้ ลาราชเล็งโญ
เขาก็แยงทูตา แขกเมืองเลยต้าน
บัดนี้ ราชาเจ้า เมืองสรวงกษัตริย์ใหญ่

เชิญแขกเข้า เมืองกว้างอย่านาน ว่าอั้น
เมื่อนั้น หื่นๆก้อง ฝูงแขกยินดี
เขาก็น้าราชสาส์น สู่เมืองนครกว้าง

โฮมๆเท้า นครสรวงสาส์นจอด
เชิญแขกขึ้นสู่ถ้วน ปงแก้วแก่นสาส์น