Page 343 - ebook.msu.ac.th

๓๓๒

เขาก็นองพลหลวง สู่เมืองปุนเฝ้า

หัวแสนก้้า บางามท้าวเถือก
ท้าวเกสขึ้นสู่ช้าง สารต้นออกอวาน
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เสด็จสู่คูณเมือง

เขาก็วางสบูหลวง ลั่นอวานบาท้าว
เสินๆช้าง คูณเมืองยกย่าง ไปแล้ว
พลหลั่งเท้า คือน้้ายิ่งฝน
ท้าวก็ไหลหลั่งช้าง ขนันราชภายหลัง
เค็งๆเสียง เสพไปตาพื้น

ไหลพลเข้า ดงดอนดั้นเถื่อน ไปแล้ว
ฮอดที่กากาดน้้า นะทีกว้างจอดเซา
พระก็เสด็จจากช้าง ทั้งนาถเทวี

พระก็ ลีลาเมือชานสูง ค่อยเซาคีงแก้ว
ใค่จักแปงเมืองกว้าง แคมชลกากาด
นับแต่เมืองมิ่งท้าว มาได้แปดแสน
น้้าเลิกกว้าง สามชั่วพันวา

สองเมืองมา เคียงกางกันนี้
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงกษัตริย์ใหญ่
เสด็จด่วนท้าว นะทีหั้นค่อยเซา
พระก็ยัวรยาตขึ้น สารจอดหอค้า

ทั้งเทวี ค่อยเซาดอมแก้ว
พลบาท้าว ทั้งสองเดียระดาษ
คับคั่งเท้า ไพรกว้างมืดมัว
พระก็เตินพลสร้าง หอค้าผาสาท

ราชอาสน์ตั้ง แปงไว้จิ่มกัน
เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองสถิตฮ่วม กันแล้ว
เสเนตรล้อม เห็นเจ้าพระยอดเมือง

ดีท่อสองฮ่วมซ้อน เฮียงอาสนาเดียว
พระก็จาค้าหวาน ต่อกันดูแม้ง
บัดนี้ ฮาก็ฮามเห็นหน้า บาคานสองขวบ ปีแล้ว
คุณพระมีมากล้น เหลือเกล้าเกศผม
ควรที่ฮาแต่งตั้ง เมืองใหญ่ยอถวาย ชอบดาย

บาคานจัด ไพร่เมืองแปงแผ้ว
อันหนึ่ง ฮาจักให้พลเดินเข้า จ้าปานครราช
ฮบฮาบได้ นางแก้วมอบถวาย ชอบดาย

ฮาเสวยราชสร้าง คอบเพื่อบุญมา
ฮาค่อย ท้าเป็นกัณฑ์บูชา ตอบคุณบาท้าว แท้แล้ว