Page 347 - ebook.msu.ac.th

๓๓๖

ฮาจักเส็งโยธา ซู่ขุนดูถ้วน

ไผจักหาญสู้ต้อง สมคามการใหญ่
ให้หากันฮีบต้าน ขันแท้ต่อเผือ เทียวเทอญ
ไว้แก่เสนาก้้า เมืองขวางขันก่อน

เชิญหมู่โยเธศท้าว หาญแท้กล่าวมา นั้นท้อน
เมื่อนั้น ขุนเอกท้าว ขันก่อนชนพาย
ข้อยจักตางราชา บาทค้าเป็นเจ้า
เพื่อนก็ลือซาแท้ ชายหาญขุนเอก
แม่นจักเข้าต่อช้าง โฮมได้พาบซาว

ผิว่า ขุนเอกยังย่อนย้าน ถอยบาทตีนเดียว
พระจ่งฟันคอเสีย เสียบปายหลาวไม้
ตางให้คนคอยเยี้ยม ลือซาทั้งโลก

แม่นจักผูกจุ่มน้้า จมไว้ก็บ่ขีน
ถัดนั้น ท้าวเถือกต้าน จาหยอกขุนหาญ
ก็บ่ขีนสมภาร พระยอดเมืองเป็นเจ้า
เพื่อนก็ ลือว่าชายหาญก้้า เมืองขวางท้าวเถือก

แม่นจักชนพายช้าง ก็ยังได้ซูบซาว
ผิว่า คึดย่อนย้าน หนีบาตีนเดียว ก็ดี
พระจงเอาหินหนัก ผูกคอจมน้้า
แม่นจักเอาหวายเกี้ยว พันคออ้อมฮอบ ก็ดี

ตางให้คนล่้าเยี้ยม ดูแท้หน่ายแหนง นั้นแล้ว
๏แต่นั้น ท้าวเกสกล้า ขันต่อชนพาย
เพื่อนก็ ลือว่าชายแข็งขัด เกสหาญชนช้าง
แม่นว่า พายสารได้ ซาวตัวชนพาบ ก็ดี

ผิว่า ท้าวเกสยังย่อนย้าน ชนช้างย่างหนี
พระจงเอาดาบกล้า ฟันคอเอียบยังเกือ
แม่นจักเอาเฮียวหนาม ฟาดตีตางค้อน

จักเอาเคือหวายเกี้ยว พันคอแขวนง่า
ตางให้เห็นเพสฮ้าย คนย้านย่อนกัว นั้นแล้ว
เมื่อนั้น ท้าวม่วนต้าน ขันต่อชนพาย
อันแต่เชิงชายหาญ ท่อนกัวเก็งย่าน
เพื่อนก็ ลือว่าชายหาญกล้า เมืองขวางท้าวม่อน

แม่นว่าเศิกต่อท้าว หุมช้างห่อนหน แท้แล้ว
ผิว่า ท้าวม่อนยังย่อนย้าน หนีถ่องบาทา
พระจงเอาไปมัด ผูกยืนซันไว้

แล้วจิ่งเอาธนูหน้า ปืนลองยิงแม่น ดูท้อน
ตางให้เห็นต่อนฮ้าย คนย้านดั่งแม่ญิง