Page 352 - ebook.msu.ac.th

๓๔๑

หิ่งๆก้้า สองเขือท้าวเกส

พลมากล้น ปะมาณได้สี่แสน

ภายหลังได้ ขุนคานท้าวม่อน
ทั้งช้างม้า โฮมได้สี่แสน

อันนี้ โฮมพลก้้า เสนาตางราช จิงแล้ว

อันว่า ทัพใหญ่ก้้า พระเมืองเจ้าแปดแสน
หื่นๆก้อง พลแล่นมาโฮม

เขาก็ ยินดีขันอาสา ซู่คนตางเจ้า
อันนี้ คือดั่งผีตายแล้ว ยังคืนมาเกิด

คุณพระมีมากล้น เหลือเกล้าเกศผม แท้แล้ว
เฮาอย่าได้ย่อนย้าน สักสิ่งค้าตาย นั้นท้อน

การเศิกเสือ โลกคนมีไว้

เสียซีวังเข้าสู้ สมคามลือเก่ง
โลกหากลือช่าย้อง หาญกล้าเก่งบุญ

จักแปงท้าคุณ ตอบบาไทท้าว

๏เมื่อนั้น เสนาต้าน จาหาญหุมปาก
ทั้งไพร่น้อย นครกว้างดั่งเดียว

บ่มีได้ย่อนย้าน ในชาติชายหาญ
จักเอามุงคุลไชย์ สู้ตายตางเจ้า

เมื่อนั้น พระก็ยวงค้าไว้ ขุนหาญท้าวหาด
ท้าวฟ้ามืดเว้า ใจกล้ายิ่งกว่าไฟ

สามแจ่มเจ้า ไว้อยู่ขนันเมือง

ตางราชา พ่อตนนครกว้าง
เมื่อนั้น หมอหูฮาเข้า ชุการนบบาท

หูฮาก็นบนอบไหว้ ยามแม้งแม่นไชย์

เจ้าก็เสด็จสู่ห้อง นางนาถเทวี
สองแพงฮัก สั่งกันดูล้น

เจ้าคอยอยู่เทวีแก้ว เสมอตาตนยิ่ง กูเอย
พี่จักไปผาบม้าง เมืองกว้างที่นคร ก่อนแล้ว

ค่อยไปดีเยอ กษัติยะราชเจ้า ตนยิ่งเสมออก ข้อยเอย
พระจงมีไชย์ลุ ผาบมารให้เภม้าง

ขอให้สัตรูย้าน เตโชแข็งข่ม