Page 351 - ebook.msu.ac.th

๓๔๐

มันนั้น ใจแข็งเข้ม คือไฟเผาแผ่น

ท้าวม่อนผู้ เป็นน้าซ่อยกัน

พระก็ปุนสารแก้ว ปันขุนดาแจก
เจ็ดหมื่นช้าง สารต้นเคื่องค้า

แต่นั้น ฝูงนายม้า เนืองนันขันต่อ

พระก็เล่าเลือกม้า ตัวต้นแต่งปัน
อันว่า ม้าบักลมแอ่นไว้ ให้แก่ขุนแผน

ตัวหนึ่ง ซื่อลมพอยปัน ให้แก่ขุนแพนท้าว
อันว่า ขุนแผนท้าว บาคานป้องเอก

ตัวหนึ่ง ซื่อว่า ลมล่วงพ้าว ควรไว้แก่อินทร์
ตัวหนึ่ง ซื่อว่า ลมพัดพื้น เภตาเต้าแล่น

ยินชอบไว้ ทวงท้าวหากเห็น

อันว่า แห็มแห่นๆพื้น เฮียกซื่อ “ธนูทอง”
ไว้แก่บาคานขุน เขื่อนหาญหุมสู้

อันว่า สามขุนท้าว หาญถองเถิงขนาด

ท้าวเถือกผู้ เป็นหน้าแห่งเขา
ตัวหนึ่งขาวเผือกแท้ เฮียกซื่อ “กงจักร์”

ไว้แก่ขุนเทิงแทง ขวี่เล็วตางเจ้า
แต่นั้น ลูงคีงเจ้า ขุนหาญท้าวเกส

ซื่อว่า เจ้าหมื่นม้า ขุนเถ้าแต่ปฐม
ตัวหนึ่งซื่อว่า ลมผ่านฟ้า ลายเอกปานเสือ

ไว้แก่ขุนตาเบือน ซื่อลูงชายจื้น

มันก็เผยค้าต้าน จาหาญหุมปาก
อันนี้ ฮ้อยที่บุญหมื่นชั้น เคยซ้อนต่างเมือง แท้แล้ว

แต่นั้น พากย์ถ้อยแล้ว สองเล่าเลยหัว

พระก็ปุนพลแพน แต่งแปงดูถ้วน
นับแต่ ม้าเลือกไว้ เก้าหมื่นอานค้า แลเยอ

หมอนลายแฮ ยาบค้ามีไว้
นับแต่พลหัวต้อง สองเขือขุนเอก

ทั้งช้างม้า พลได้สี่แสน
ท้าวเถือกพร้อม ท้าวฮุ่งอาวหลาน

เขือก็ปุนพลมา สี่แสนสามฮ้อย