Page 353 - ebook.msu.ac.th
P. 353

๓๔๒





                                   ขอพระอินทร์อยู่ฟ้า          พรหมเจ้าซ่อยซู            แด่ท้อน

                                   พระก็โซมเอาแก้ว             ค้าสิงห์ซมจูบ

                                   เสนหาฮักนาถน้อย             แพงล้านสั่งลา
                                   พระก็ขึ้นสู่ห้อง            โฮงพ่อเล็งโญ

                                   แถลงค้าควร                  สั่งบาไทท้าว

                                   ข้าน้อยจักไปเทม้าง          จ้าปานครราช
                     ขอให้         พระพ่อเจ้าติ่วซ้อย          ยืนหมั้นหมื่นปี           แด่เนอ

                     เมื่อนั้น     ปิตุเรศเจ้า                 ต้านต่อจอมเมือง
                                   เจ้าพ่อมีไชย์ลุ             ลาภสมประสงค์แท้

                                   จงมีเตโชกล้า                มารโภยเว้าห่าง
                                   เศิกแผ่ม้าง                 มารฮ้ายให้พ่ายพัง

                     ขอให้         เจ้าพ่อได้ผาบแพ้            ลุลาภมีไชย์               แท้เนอ

                                   ได้คืนมาคองเมือง            ให้ฮุ่งเฮืองนครกว้าง      พ่อเนอ
                     เมื่อนั้น     พระก็ลาสั่งห้อง             หอค้าตนพ่อ

                                   สถิตแท่นแก้ว                ลายล้วนเฮื่อค้า

                     เมื่อนั้น     ภูมีเจ้า                    โฮมแสงขัดเคื่อง
                                   กะโจมสอดเกล้า               ทั้งแก้วดาบไชย์

                                   ย่องๆเนื้อ                  คีงกาบผิวฟอง
                                   สังวาลสบ                    ใส่คีงงามล้น

                                   เถิงเมื่อยามไชย์แล้ว        สบูหลวงเลยลั่น
                                   พระก็เสด็จจากห้อง           หอแก้วค่อยลา

                                   เนื้อดๆเนื้อ                สบเคื่องสมคาม

                                   เค็งๆกลอง                   เสพนันเนืองก้อง
                     พระก็         ทงพายช้าง                   มุงคุลเมืองสิบสอก         ไปแล้ว

                                   พลโยธาแห่กุ้ม               ตีนช้างเสพไป

                                   พอเห็นเพื่อนๆเหลื้อม        ฮมย์(ร่ม)อาจดวงขาว        พุ้นเยอ
                                   ปะคือค้าแกว่งไกว            ออกเวียงยีย้าย

                                   ผงธุลีควันขึ้น              เมือบนบดมืด
                                   มองเบิ่งพลล่วงเท้า          คือน้้าอั่งฝาย

                     ๏แต่นั้น      พระบาทเจ้า                  ไหวหวั่นเฟือนอก
                                   พระก็ทงพลหลวง               สู่หอไชย์ยั้ง

                                   พระก็ทงพลล้าน               เจ็ดวันตามฮีต
   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358