Page 357 - ebook.msu.ac.th

๓๔๖

สหายพระบาทเจ้า พลใหญ่มาเถิง

ขอแก่สมภารเพ็ง ยอดเมืองเป็นเจ้า

เมื่อนั้น บุพพิตไท้ เมืองสรวงจากล่าว
สหายพระด่วนดั้น มาพี้อยู่ดี แด่ลือ

เฮาก็คองคอยถ้า ภูมีเช้าค่้า

เชิญพระเจ้าแผ่นหล้า ลือแม้งพักแฮง
เชิญไปสถิตยั้ง หัวเมืองนครราช เฮาท้อน

ผาสาทกว้าง ประสงค์ไว้จอดเซา พุ้นแล้ว
เมื่อนั้น อินทร์ขาบแล้ว ลาราชเล็งโญ

มันก็เดินมาเถิง จอดเซาสถานกว้าง
มันก็ยอมือไหว้ ราชาทูลบาท

ข้าน้อยเมือขาบท้าว ทันเหง้าแห่งสรวง

เซิญพระไปสถิตยั้ง หัวเมืองนครราช ว่าดาย
ผาสาทกว้าง ประสงค์ไว้ยอดเมือง

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เตินป่าวโยธา

ฮมๆเขา แต่งดีดาย้าย
พลไหลเท้า หัวเวียงเซาจอด

พระเสด็จสู่ช้าง สารต้นค่อยไป
พอยเล่า ฮอดผาสารทกว้าง เสด็จสู่หอปาง

นาโคลด เคื่องดีดาเมี้ยน
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงเสวยราช

เขาเลือกซ้อม ดาตั้งแต่งแปง

สัพพสัตว์สิ่งช้าง ควายเถื่อนทัวระพี
เขาก็น้าเอาไป มอบถวายเถิงเจ้า

เนืองนันก้อง เสนาผู่ใหญ่

บ่ได้นับอ่านตั้ง ระวังไว้แห่บา
หื่นๆช้าง พายเอกสมคาม

เสโลเลียน ดาบกองลาง้าว
ปีนย้าหน้อง ธนูศิลป์หลายส่้า

สบูลั่นก้อง เลียนไว้ก่ายกอง
สีหะนาทก้อง ฝูงหอกเกียงค้า

ทวนยวงพอ หมื่นถันเลียนล้อม