Page 366 - ebook.msu.ac.th
P. 366

๓๕๕





                                   นับแต่เมืองเฮามา            ท่อลูงเป็นเค้า

                                   สาวก็เอาตนเข้า              ชายหลวงก้าโลด

                                   ให้ค่อยเลือกส่้าแก้ว        สาวน้อยนั่งเฮียง          นั้นท้อน
                     ๏เมื่อนั้น    ชายโกกเถ้า                  ซมซื่นปะนมมือ

                                   ฮ้อยที่บุญลูงมี             ฮ่วมสถานนางแก้ว

                                   พระก็ให้อ่อนน้อย            นอนฮ่วมเดินทาง
                                   ทั้งให้ลูงหมื่นจื้น         ชายกล้าแก่นคน

                                   ฮ้อยที่วิบากน้อย            สาวถ่าวค้าหวา             แลนอ
                                   บ่มีขีนสมภารเพ็ง            เทื่อตัวเป็นข้อย

                                   พระก็จัดเอาได้              ด้าหวาสาวถ่าว
                                   ให้ซ่อยลูงหมื่นจื้น         กินเหล้าฮ่วมกัน

                     อันหนึ่ง      ให้เลือกเอาหนุ่มน้อย        สาวถ่าวโสมงาม

                                   เอามาบ้าเรอ                 ซ่อยลูงชายโม้
                                   เขาก็เอามาได้               บัวไขสาวถ่าว

                                   ให้ฮ่วมชายหมื่นโม้          หัวล้านเถิกกาง

                                   แล้วให้เฮียงหมื่นจื้น       เคียงที่เตียงนอน
                     เมื่อนั้น     สาวบัวไข                    ขาบทูลสองเจ้า

                                   ชาติที่ตัวเป็นข้อย          สมภารห่อนหลีก             เป็นลือ
                                   ได้มีวิบากเบื้อง            ตามก้นดั่งเงา             นั้นแล้ว

                                   จักได้เยื้อนกิ่นเหล้า       เสเนตรบัวระบัติ
                     เมื่อนั้น     ขุนเส็งไหว้                 สองพญานบบาท

                                   ข้าน้อยบ่ขีนพระแก่นไท้      ขอเจ้าแต่ซิม              นั้นท้อน

                                   จักให้กินเหล้าแท้           ขอบาทกูณา
                                   เหมือนดั่งโรคาถอง           ถืกคีงตายเฟื้อง

                                   ราชาเจ้า                    บ่มีขีนใจท่าน

                     แต่นั้น       ขุนเส็งฮีบเปื้อง            คีงเข้าเปี่ยนอินทร์
                                   ท้าวก็เลยนวดน้าว            ก้าใส่ขุนสาย

                                   ข้าก็ยินอายสุด              บ่กินยังเหล้า
                                   ขุนแสงใสยาต้าน              ตอแยสองอ่อน

                                   ขอเชิญน้อยแก่นแก้ว          อิงอ้ายอย่านาน
                     เมื่อนั้น     ซะซ่อนเนื้อ                 น้อยอ่อนยินอาย

                                   ชายก็จับแขนซัด              นั่งอิงดมแก้ม
   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370   371