Page 363 - ebook.msu.ac.th

๓๕๒

ราชอาสน์ตั้ง เลียนไว้จิ่มกัน

เมื่อนั้น พระสถิตฮ่วมซ้อน เอกราชเฮียงกัน

เสนาแหน แห่ตาวเลียนล้อม
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงกอยกล่าว

พระค่อยย้าย พลตื้อออกดี

ข้อยก็คึดอ่าวท้าว คองราชทั้งวัน
เก็งท่ออนตายใด เกิดมีในเจ้า

เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองขวางกอยกล่าว
อันว่า ทางฮ่อมฮ้าย เห็วห้วยตะลิ่งซัน เจ้าเอย

นับแต่บาจากบ้าน ปะมาณดั่งสิบเดือน นี้แล้ว
ก็เจิ่งเถิงนครสรวง พ่้านานหลายมื้อ แท้แล้ว

๏เมื่อนั้น บุพพิตเจ้า เมืองสรวงกอยกล่าว

พระก็เตินแต่ข้า ควายช้างสู่ขวัญ
สะพั่งพร้อม ฝูงหมู่เสนา

เขาก็ปุนงัวควาย แต่งดีดาข้า

หิงๆก้้า ชาวเมืองทุกหมู่
เขาก็ยอแจ่มเจ้า สองท้าวโสรจสรง

สพึกพร้อม พราหมณ์เบิกบาศรี
ถวายมุงคุล ซู่อันดูถ้วน

พระเจ้าก็มีไชย์ม้าง จ้าปาแพ้ท่าน จิงเทอญ
ฮ้อยเอ็ดประเทศท้าว ทูลไหว้สว่ายไฮ

พราหมณ์ก็ถวายพรเจ้า ทั้งสองพระราช

ทุกทว่ายท้าว ทูลไหว้อยู่ชะลอน
เมื่อนั้น ขุนก็โดยอาชญ์เจ้า กินหมู่เส็งพัน

ฮางวัลเขา ทอดไปถวายหั้น

ทันย้าท้าว ทั้งสองพระราช
ลวดส่้าท้าว ทูลนิ้วอยู่ซะลอน เจ้าเอย

แต่นั้น สพาดตั้ง ไหใหญ่สุรา
สอนลอนเลียน ก่ายกันเต็มคุ้ม

สองเขือท้าว ขุนแสงเส็งอาจ
ปานป่ายน้้า คูณก้้าเชื่อผี กินเยอ

ฝูงผีก้้า นครสรวงเมืองปู่