Page 361 - ebook.msu.ac.th

๓๕๐

ไว้แก่ลูงท่านท้าว ผู้ใหญ่ขุนชิน พุ้นเยอ

ลูงนั้น มีเกสาผม บ่มีเหาลี้

บาคานผู้ ใจหาญสุดขนาด
เฮียกซื่อว่า ชายหมื่นตื้อ บ่มีย้านย่อนกัว แท้ดาย

นับแต่เลือกม้าได้ เก้าหมื่นอานค้า

เสโลเลียน ดาบลาทั้งง้าว
ผายีต้อง สบูหลวงแสนส่้า

สีหนาทก้อง ปืนหน้าแต่งกง
ฝูงหอกดาบง้าว เจียงคาดค้าแดง

ทวนยองแกม หมากค้าทั้งจ้าว
นานาล้น อนันตังแหนแห่

พระแต่งตั้ง ดีแล้วซู่อัน นั้นแล้ว

เมื่อนั้น หมอฮูฮาเข้า ชุลีการบนบอก
นบบาทให้ ยามแม้งแม่นไชย์

เมื่อนั้น ราชาเจ้า พายแสงซมซื่น

เสด็จสู่ห้อง หอแก้วแห่งอวน
ค่อยอยู่ดีเยอ ประเสริฐเนื้อ นางนาถสาวสวรรค์ พี่เอย

พี่จักเมือจ้าปา อยากซูซนช้าง
ค่อยไปดีเยอ ราชาเจ้า เสวยตาตนประเสริฐ เฮียมเอย

เจ้าจงลุลาภแพ้ พลล้านฮีบคืน เที่ยวเทอญ
พระก็ซมจูบน้อย นางนาถคีงกลม

ดีท่อแสงแพงฮัก สั่งลาลงห้อง

เจ้าก็เมือไปก้้า หอค้าพญาพ่อ
พระลวดต้าน ค้าแม้งสั่งบา

ค่อยไปดีเยอ มหาราชเจ้า ตนพ่อปิตา ข้อยเอย

ลูกจักเมือจ้าปา ยาดซูซนช้าง
ข้าน้อยจักปุนปองไว้ ขุนพลฟ้างุ่ม จิงแล้ว

ตางบาทพื้น พระเมืองเจ้าแต่งแปง พระเอย
ค่อยไปดีเยอ ปุตราชเจ้า ตนผ่านนครสรวง ข้อยเอย

เจ้าจงมีไชย์ลุ ลาภคืออย่าช้า
พระก็ลีลาย้าย ลงหอพญาพ่อ

เสด็จด่วนเท้า บาลังแก้วค่อยเซา