Page 371 - ebook.msu.ac.th

๓๖๐

มีแต่เตยตาวกอ ป่าบงซางเฮี้ย

กอยแฮงขว้าม ภูเขียวเขาตาบ

ยาบๆเหลื้อม มณีแก้วก่องแสง
บานแบ่งซ้อน ดวงดอกมาลา

มีทั้งกัณณิกาเขา ป่าเลาหอมเท้า

หอมโฮยเฮ้า โยธิกาแกมง่า
อินทวาดอกต้าง สองข้างหว่างทาง

แสนส่้าช้าง เดินย่างดงหลวง
มีแต่ดวงมาลา ดอกกะยอมหอมเฮ้า

นับแต่เดินทางเข้า สามเดือนในป่า
หลิงเห็นงิ้วง่าต้น บานบ้างทั่วไพร

เห็นดอกไม้ หลายสิ่งนานา

จอมราชา แต่งพลเดินย้าย
หลายวันมื้อ ระดูเพ็งเดือนสี่

โยเธศท้าว แคนโอ้เมื่อยทาง แท้แล้ว

๏เมื่อนั้น พระลวดต้าน ค้าแม้งกล่าวถาม
อันว่า ทางล่วงเท้า เมืองใหญ่ผายี ที่พุ้น

ยังปะมาณทางไกล ดั่งลือใดแท้
เมื่อนั้น ขุนอินทร์ผู้ นายทางฮับพากย์

อันว่า ทางท่องเท้า เซียงล้านพ่้านาน พระเอย
นับแต่ภูตาบนี้ ยังอีกสองเดือน

จิ่งฮอดภูเหวหิน ซ่องซันดูฮ้าย

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองคะนิงมาก
ยังเล่าอว้าน พลตื้อล่วงไป

แม้งหนึ่ง เถิงด่านด้าว ดอยใหญ่ภูเส็ง พุ้นเยอ

นาโคจัก จ่องงวงดึงไม้
เห็วซันห้วย ดอยหลวงตันฮ่อม

บัพพโตแวดล้อม ผาชั้นซ่องซัน
เมื่อนั้น ฝูงเขาข้า ยินแคนอิดเมื่อย

เขาก็ปงหาบค้าง กอไม้เล่านอน
ฝูงหมู่กุญชรช้าง นาโคเดินย่าง

ลวาต่างม้า เดินผ้ายย่างกาย