Page 362 - ebook.msu.ac.th

๓๕๑

๏พระก็โฮมแสงแก้ว สังวาลสบเคื่อง

ทงแผ่นผ้า ผืนกว้างค่าแพง

สะอาดเนื้อ สบเกศกะโจมค้า
แซวๆเสียง ไก่ขันขานก้อง

พระก็นัวเนือเข้า ฟองเกียงหอกดาบ

เถิงเมื่อยามแม่นแม้ง เขาลั่นสบูหลวง พุ้นเยอ
พระก็ทวายศรีคันไชย์ ค่อยลีลาย้าย

เขาก็วางแถท้วง ดังนันซีซว่า
กลองเสพไท้ ทะลังพื้นแผ่นดิน

พระเสด็จสู่ช้าง สารใหญ่สิงคี
ชาวหาญแหน แห่น้าตีนช้าง

ปะคือค้าตั้ง ไกวลมยียาบ

เลื่อนๆผ้าย พลตื้อออกเวียง
ไหลหลั่งเท้า เต็มทางหัวเซียง

ทมๆเสียง ดั่งดินดาขว้้า

หัตถีช้าง สะเทือนเสียงเนียระนาท
ม้าแล่นเต้น ทะยานหลิ้นหลากเชิง

แต่นั้น พลไหลเท้า ทัพไชย์มัวมืด
พระก็เสด็จจากช้าง เมือห้องแห่งหอ

ท้าวทุ่มตั้ง ขนันราชหัวพล
ปะคือไชย์ขาวหมาย หมู่พลหัวต้อง

ภายขวานั้น บางามท้าวเทศ

ปะคืออาจก้้า บาท้าวถ่าวเหลือง
เบื้องฝ่ายซ้าย บาบ่าวขุนเคือ

ปะคือแดงหมาย หมู่พลภายซ้าย

ภายหลังนั้น ขุนซินบาบ่าว
ปะคืออาจก้้า บาท้าวใส่นีล

ทันกางนั้น ปะคือค้าพระบาท
พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า สถิตอยู่เอาไชย์
บาคานผง มืดมัวคุงฟ้า

เขาก็แปงสารให้ ราชาสถิตฮ่วม กันแล้ว