Page 367 - ebook.msu.ac.th

๓๕๖

ผายค้าต้าน เป็นคองอันบาป

ซังบักเถ้าขี้แฮ้ง ดมน้อยบ่ย้า นั้นแล้ว

อย่าได้โกธาเข้ม เสียงแข็งมานาบ เฮียมนี้
แหนงว่า สองหยาบช้า กินเหล้าด่ากัน

๏แต่นั้น ขุนแสงผายค้าต้าน ตามกลอนค้าม่วน

ขุนฮีบฟ้าว ปันเหล้าสู่คน
ท้าวเหยียกเหล้า แล้วเล่าวางมือ

ทมๆเสียง โห่นันกินเหล้า
ขุมฟุมเถ้า หัวขาวลูงเกส

อุ้มไหกอดเหล้า กินแล้วโห่เสียง
ลูงหมื่นโม้ ยังค่อยตักกิน

จับแขนสาว แกว่งมือดมแก้ว

สาวหนุ่มฮ้อง ดังสนั่นลูงบาย
คนใจเสิน หมื่นลูงชายโม้

เหลียวเหลือกเยี้ยม ตาซ้ายล่้าสาว

ลูงหมื่นจื้น เกี้ยวหยอดนารี
มือคัวบายนม กอดคอดมแก้ม

โขโมหน้า คือผีตายซาก
สาวก็จาเสียดเถ้า ชายจื้นดั่งผี

แต่นั้น ชายหยอกน้อย เอินตอบค้าสาว
เจ้าไป่เคยเห็นชาย ขนาดดีเชิงซู้ แท้นอ

เมื่อลูงจื้นกล่าวแล้ว พระราชเลยหัว

อันนั้น สาวจักแปงใจฮัก ปวดแดดอมดิ้น
แต่นั้น โยธาท้าว หัวนันซีซว่า

ลูงแห่งทื้น มือน้าวนวดนม

มือซอนนาง กอดคอกินเหล้า
มองหลิงเยี้ยม เห็นตาแหนงหน่าย แท้แล้ว

เมื่อนั้น ซว่าเว้า สาวถ่าวเตียนขวัญ
สองราชา กล่าวเตือนสาวน้อย

แต่นั้น พระบาทเจ้า ทงแท่นถวิลปอง แลนา
เขาก็วางสบูหลวง ลั่นอวนบาท้าว

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองเสด็จด่วน ไปแล้ว