Page 370 - ebook.msu.ac.th

๓๕๙

พระก็กอยแฮงเข้า ภูเขาหลายลั่น

ฟังเสียงจักจั่นฮ้อง ดงกว้างทั่วไพร

เรไรฮ้อง ปายยางดังว่อน
กะฮอกจ้อน โตนเต้นไต่คอน

เค้าค่อนฮ้อง เสียงว่อนวีวอน

ใจสะออนทวงคึด ฮ่้าไฮเถิงบ้าน
มีนานได้ สักกูณานกใส่

เต้นไต่ไม้ เจียลั้วบ่างตอง
บินล่วงต้อง จับกิ่งสาขา

นานานก ใส่โกนกินบ้ง
มีทั้งหงส์ห่านฟ้า บินล่วงเวหา

นกกะทาเขาขัน ป่ากระจายตามจ้าย

หลายพลเต้า เดินพงศ์ดงใหญ่
ในเถื่อนกว้าง เป็นเผ่าผงธุลี

มีนานเหิง ล่วงไปมียั้ง

เห็นตะพังบึงกว้าง ในดงสะโบกข์
ฟังเสียงโพนโดกฮ้อง ปายไม้ก่อมไพร

เหลียวเบ่งรุกขาไม้ ต้นต่้าล้าสูง
ยูงยางพาย ป่าบงแกมบ้ง

ในดงกว้าง ไพรสนฑ์หิมเวส
เป็นประเทศกว้าง เดินดั้นดุ่งดัน

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองเสด็จด่วน ไปแล้ว

หลายพ่้ามื้อ ระดูเต้าถ่ายเดือน
พลได้คะเคื่อนย้าย นอนป่าหนามหนา

ฟังยินกาเลขัน ส่งเสียงสูญเสี้ยง

เนืองนั้นก้อง ยูงทองเป็ดป่อง
เขาซ่องชั้น ภูขั้นขอบขัน

ก็จิงเถิงซ่องชั้น ภูตาบเขาเขียว แลเยอ
บ่ได้มีทางเทียว ป่าบงแกมเฮี้ย

เหลือที่พลหลวงดั้น หิมพานต์เดินผ่าน
ในด่านกว้าง เสือช้างเถื่อนกวาง

พอล่วงเท้า ภูตาดดอยเหมย