Page 383 - ebook.msu.ac.th

๓๗๒

พลมากล้น ปะมาณได้สี่แสน

ขึ้นขวี่ช้าง ตัวซื่อผาคาง

มีปะคือเหลือง อวานหมู่พลแพนท้าว
มันนั้น กินเมืองซ้าย นาคองค่าหมื่น

มันก็ไปออกตั้ง พลท้าวใส่ปะคือ

ผ่อดู ยาบๆเบื้อง ปะคือมุ่ยขุยโถง พุ้นเยอ
มันก็ถือพลมา สี่แสนดูล้น

มันก็ ทวายทงช้าง ฮามะเกียรติ์สารใหญ่ มาแล้ว
ตั้งทัพไว้ ขนันเจ้าฝ่ายหลัง

ซุมนี้ เป็นหมู่ก้้า พระหน่อพญาไชย์
เขาก็ นองพลมา มากเหลือหลายล้น

แต่นั้น คื่นๆก้อง พญาไชย์ตนลูก มาแล้ว

พลมากล้น ปะมาณได้แปดแสน
ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคือค้า พุ้นเยอ

ตางราชา พี่ตนมีย้าน

พงพานช้าง กงกะจวนสิบสอก ไปแล้ว
หุบแห่งท้าย เกยหน้าย่างงาม

ผัดต่อช้าง ชนท่านสองเมือง
เจ้านั้น แนวราชา ลูกคีงบาท้าว

นูเนือเนื้อ ผิวงามเกี้ยงกาบ
เป็นที่สาวดั้นๆดิ้น ดอมเจ้าฮูปงาม

อรทวยท้าว เกี้ยงเกิ่งผิวเงิน

ลางเทื่อบังซันผิว เกิ่งกันงามล้น
ท้าวก็สิบสามได้ ตามปีสอนบ่าว มาแล้ว

ใจเบ่งกล้า หาญล้้าลื่นคน

เจ้านั้น ลูกแจ่มเจ้า น้อยนาถนางจันทร์
พระก็นองพลมา แปดแสนดูล้น

สอยวอยคิ้ว กายตางามซวด เฮ็วแล้ว
เป็นที่สาวดั่นดิ้น ดอมท้าวซู่คน หั้นแล้ว

๏เสินๆช้าง พญาไชย์ย้ายย่าง ไปแล้ว
มือยื่นเปื้อง ขอแก้วสั่นไป

ย่องๆเนื้อ เกี้ยงก่องเงินเลียง