Page 379 - ebook.msu.ac.th

๓๖๘

แต่นั้น อัสดรม้า ผายีอ้ายมุ่ง

พอยเล่าตกหล่มก้้า พลท้าวท่วนกุม

อวนก็ผกได้แล้ว กานอยู่ในพล
อินทร์ก็นองพลหลวง แล่นกุมเอาได้

เผือก็พันธนังแหน้น ผายีอ้ายมุ่ง

ถวายแก่พระแผ่นหล้า สองท้าวทอดทาน
แต่นั้น ซึ่มเคียดเข้ม เสมอดั่งไฟลน มากแล้ว

มันก็ไสพายสาร ซั่นหามีย้าน
สองเขือท้าว บางามขุนเอก

บาก็สับต่อได้ มีย่านท่อใย
ท้าวซึ่มใสสั่นช้าง ตัวซื่อกงทอง

ขุนบ่มีกัวเก็ง เกี่ยวซู่ชนช้าง

เค็งๆก้อง บาคานพื้นแผ่น
จักว่า ช้างยอดแก้ว ชนซ้้าบ่หน

มันเอางาสอดช้าง กงทองฮ้องเผลียง

ฝูงหอกแม้ง ทางใต้ซ่อยแทง
นายอยู่ท้าย จ้าเคียดแข็งชน

นางกางถือ หอกดีดาแก้
๏แต่นั้น กงทองช้าง ผายีก้นขี้ทั่ง

ขุนก็ยอเงือกง้าว ขอกล้าแกว่งตี
ต้องหมวกก้้า ท้าวชื่นสะเด็นตก

พายก็ยอคนไกว ผ่าต้าเผลียงช้าง

แต่นั้น อาฮงช้าง สารงามตัวคิ่น
มันบ่ช้า ชนช้างซ่อยบา

แต่นั้น ท้าวซื่นเมี้ยน มรณาตกางพล

อาฮงเห็น ลวดใสยังช้าง
มันเล่าอว้าน ตาวตั้งต่อชล

มันก็ ขันตายต้อง น้าบาคนพี่
แต่นั้น ท้าวทุ่มสู้ ชนช้างบ่ถอย

เขาก็ หุมเอาบา ลวดเสียทั้งช้าง
ก็หากเหลือแฮงน้อง บางามท้าวเที่ยง

มันก็สับต่อไว้ มีย้านท่อใย