Page 384 - ebook.msu.ac.th

๓๗๓

พระก็แยงพันกาง ก่นคูถมต้าย

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองกษัตริย์ใหญ่

เขือฮู้ว่า พระผ่านแผ้ว ไชย์น้อยหน่อมา หั้นแล้ว
เมื่อนั้น พระกล่าวต้าน เตินหมู่เสนา

สูฮีบยอพลหลวง ออกไปปุนต้อง

เมื่อนั้น ไหๆก้้า บาหาญขุนเอก
ทงยอดแก้ว สารกล้าออกเวียง

ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคืออวน พุ้นเยอ
ไหลพลแพน ออกเวียงยีย้าย

อาฮงช้าง บางามท้าวคิ่น มาแล้ว
เฮียงพี่อ้าย แข็งเข้าข่มชน

ผ่อดูเลื่อนๆช้าง ท้าวพุ่มเขาทอง พุ้นเยอ

ปะคือขาวไกว ออกเวียงยีย้าย
แต่นั้น เสินๆช้าง ดาวพะกายท้าวอุ่น ไปแล้ว

เฮียงพี่อ้าย ลูงท้าวที่สอง

ผ่อดูใยๆช้าง ท้าวเถือกสิงห์ทอง พุ้นเยอ
ปะคือแดงไกว ออกเวียงยีย้าย

มันนั้น เสนาเจ้า เมืองขวงตางราช จิงแล้ว
ท้าวฮุ่งย้าย พลช้างซ่อยอาว

ขึ้นขวี่ช้าง ตัวซื่อกงกะจัด
มันก็เฮียงงาพาย ซ่อยอาวแข็งเข้า

แต่นั้น เสินๆช้าง สิงห์คีท้าวเทศ ไปแล้ว

ตางบาทพื้น พระเมืองเจ้าที่สรวง หั้นแล้ว
๏ผ่อดูยาบๆเปื้อง ลมล่วงปะคือเหลือง พุ้นเยอ

ขุนจอมทงอาพัด ออกไปตามอ้าย

แต่นั้น ขุนเอกย้าย ท้าวเถือกภายขวา
เขือก็เฮืองงาพาย ข่มพลแข็งเข้า

แต่นั้น ทมๆเบื้อง บาหาญท้าวทุ่ม
เข้าฝ่ายซ้าย บาท้าวเทศเติม

เขาก็ตั้งทัพไว้ สองฝ้ายเฮียงกัน
เขาก็ยายพลดัก อยู่ทางผาลี้

เขือก็พลแพนเปื้อง แฮพลหอกดาบ