Page 378 - ebook.msu.ac.th

๓๖๗

ทมๆเบื้อง เคียงบาท้าวเที่ยง

มันก็ใช้ส่้าช้าง ตัวกล้าผ่าเผลียง

ช้างมีดม้าง พลท่านสองเมือง มากแล้ว
เขาก็กองกันตาย คือหินกางแก้ง

ปืนไฟฟ้ง เป็นควันเผลียงผ่า

เบื้องฝ่ายก้้า บาท้าวทุ่มเภ แท้แล้ว
เมื่อนั้น ขุนเอกปั้น พลใหญ่ขนันหลัง

มันก็ยินโกธา เคียดขมในเนื้อ
บัดนี้ กูจักซูซนให้ เถิงงามีย่อน จิงแล้ว

คันหากม้มชั่วท้าว กูแก้วบ่แหนง
เลิงท่อมายัวะเย้า เสียไพร่พลหลาย มากแล้ว

เมื่อเฮ็ดตามค้ากู บ่ขีนแข็งได้

สูจงไปทันน้อง บางามท้าวคิ่น(คื่น) มาเทอญ
ใค่จักหนีท่อนี้ อายหน้าดั่งหมา แท้แล้ว

๏แต่นั้น เขาก็ผัดถีบใช้ ท้าวคื่นในเวียง

มันก็ไหลพลแพน ออกเวียงมียั้ง
บาก็ทงพายช้าง อาฮงหนุนหมู่ มาแล้ว

มันก็แยงที่อ้าย บาท้าวเอกหาญ
เขือก็ใสชนช้าง สับต่อมีหน

เตินพลแพน หลั่งไหลหุมเข้า
วนเวียนเบื้อง ปะคือขาวท้าวทุ่ม มาแล้ว

ไหลหมู่เข้า พายซ้ายซ่อยกัน

ผู่อดูช้างยอดแก้ว ขุนเอกไหลมา พุ้นเยอ
อาฮงเฮียง ซ่อยชนภายซ้าย

เมื่อนั้น ขุนอินทร์เต้น ลวาค้าตีผ่า

ยอเงือดง้าว คมกล้าเป่งหา
ฝูงบ่าวเบื้อง ท้าวชื่นฟังหนี

เขือก็ปองพายสาร ออกมาปุนตุ้ม
ไหลมาก้้า ผายีอ้ายมุ่ง

มันก็ตีหมู่ม้า เต็งเข้าบ่หน
อวนก็ผัดถีบม้า สักที่ภายหลัง

อวนก็ตีพลลวา เปิ่นชนมีย้าน