Page 389 - ebook.msu.ac.th

๓๗๘

แต่นั้น พายสารช้าง ชนงาแฮงเก่ง

ค้าเคื่องเจ้า ยินคว้้าหล่าเหลือง

ขอไขว่เกี้ยว เกาะกอดตีกัน
ขุนโถมวางเทิงหัว หมวกกะเด็นปิวฟ้ง

ต้าหมวกท้าว ค้าเคื่องหัวเภ

มันก็ วางคีงตาย แค่คอสารต้น
พลเภม้าง บาหาญค้าเคื่อง

ตกหล่มก้้า คนท้าวท่านโฮม
เสียสัตทันต์ช้าง ต้นหนค้าเคื่อง

หลายเกสท้าว ตายเมี้ยนแค่พาย
แต่นั้น ยังท่อหนัวๆก้้า ขุนพลท้าวเกส

สรวงสอดไง้ งาช้างงากเงย

แต่นั้น ชุมภูช้าง เมืองขวางก้นขี้ทั่ง
ท้าวเกสด้าม ฟางฟ้าวหล่าเหลือง

เสียงโห่เบื้อง ผายีดังสนั่น

ดังฟดพื้น คุงเท้าแผ่นดิน
แต่นั้น ขุนพลเปื้อง ขอไกวตีผ่า

ท้าวเกสเปื้อง ขอกล้าฮับฮอง
แต่นั้น ขุนเคือเปื้อง ควงสวรรค์ใสต่อ

ขุนเพ็งบ่ย้าน ใสช้างเปิบชน
กงสะเด็นช้าง ขุนเพ็งย้อยยิ่ง

ชนบ่ยั้ง หนได้ท่อใย

สองสอดได้ ขาแล่งคุงไพร
ขุนเพ็งเลย หล่าเหลืองสันไข้

ขุนเคือเบื้อง ขอตีฟาดหมวก

เพ็งก็หลบหลีกค้อน เคือท้าวฮับขอ
แต่นั้น ท้าวฮ่วนฮู้ ใสชนมาซ่อย

ขุนเคือ จิงใสนายละกา ใส่เพ็งเลยสะท้อน
กูนี้ คนดีชั้น ผายีหาญซวด จิงแล้ว

กูจักเมืออยู่ซ้อน เมียแก้วแห่งเขือ นั้นแล้ว
แต่นั้น เพ็งกล่าวแล้ว ช้างซันใสหา

ขุนแพงเลย หลั่งตามเติมท้าว