Page 390 - ebook.msu.ac.th
P. 390

๓๗๙





                     แต่นั้น       เสินๆช้าง                   ขุนภูท้าวเกส

                                   สับต่อได้                   มีย้านท่อใย

                                   สองล้อช้าง                  เสียงโหนันเนือง
                                   ขุนพลใสพายพัง               เปิบซูซนใค้

                                   งาสว่านช้าง                 ชมภูฮัดโฮบ

                                   ฝูงหอกแม้ง                  ทางใต้ซ่อยแทง
                                   เคียดข่มท้าว                ช้างใหญ่ชุมภู

                                   มันก็กอยแฮงชน               สอดงาเงยง้าง
                     แต่นั้น       งาสวนช้าง                   พายพังเอกหล่อน

                                   ท้าวเกสแม้ง                 ขอกล้าผ่าเผลียง
                                   ต้าหัวท้าว                  ขุนพลบาบ่าว

                                   หมวกแตกฟ้ง                  หัวท้าวท่านเภ

                                   บาก็มรณาตเมี้ยน             หลังพายช้างใหญ่
                                   หัวแตกฟ้ง                   บาท้าวมอดจม

                                   ขอเนียมเบื้อง               ไทตีนเกาะเกี่ยว

                                   สายพะนักขาดแล้ว             บาท้าวหลูดลง
                                   สว่าๆฮ้อง                   เขาพ่ายพังหนี

                                   แซวๆเขา                     ยาดเอาหัวท้าว
                                   ลือกูแก้ว                   บาหาญท้าวเกส              จิงแล้ว

                                   ไผผู่ขันต่อต้อง             ตายขว้้าขาดขอ             หั้นแล้ว
                                   เสียงสนั่นเท้า              คุงเมฆเวหา

                     เขาก็         วางสะบูหลวง                 ลั่นเต็งทางใต้

                                   เสียงโฮเบื้อง               หัวพลท้าวทุ่ม
                                   สะบู่ลั่นก้อง               หัวท้ายคื่นเค็ง

                                   ข้าเขือกอ้อม                พลแล่นตามทาง

                                   แซวๆเสียง                   ดั่งดินดาปิ้น             แท้แล้ว
                     ๏เมื่อนั้น     ขุนโถงเบื้อง               ฮามเกียรติ์ใสผ่า

                                   ขุนเอกเบื้องยอดแก้ว         ตัวกล้าเกี่ยวชน
                     แต่นั้น       ช้างยอดแก้ว                 ตัดฮอดฮามเกียรติ์

                                   เค็งๆเสียง                  ดั่งดินดาพื้น
                     แต่นั้น       ขุนโถงห้อย                  งาพายช้างยอด

                                   ใสเฮี่ยย้อย                 บาท้าวมอดจม
   385   386   387   388   389   390   391   392   393   394   395