Page 401 - ebook.msu.ac.th

๓๙๐

เสินๆช้าง เส็งพายฟ้ามืด ไปแล้ว

ยาบๆย้าย พลตื้อออกเวียง

ใยๆย้าย ลมล่วงปะคือขาว
ยายแพนหาง ออกเป็นหัวต้อง

เสินๆช้าง สระพลท้าวเลื่อน ไปแล้ว

แหนหมู่ท้าว แข็งข้าฝ่ายขวา
ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคืออวน พุ้นเยอ

ยายพลหลวง ออกเวียงยีย้าย
เสินๆช้าง ปะคือแดงฟ้าก่อง ไปแล้ว

เขาก็ท้วง พลท้าวท่านกึม
ยาบๆเบื้อง ปะคือมุ่นหมายพล

เขาก็ ยายแพนทาง ออกเวียงยีย้าย

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พระหน่อพญาไชย์
พระก็ วางสะบูหลวง คื่นเค็งคุงฟ้า

เขาก็ วางแถท้วง ในเวียงจักแตก

พระก็ เสด็จสู่ช้าง สารต้นเคื่องค้า
ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคือค้า

เสนาแหน ออกเวียงยีย้าย
ควนๆก้อง สะบัดไชย์ตีเสพ

ทั้งสี่ด้าน ทะลังพื้นแผ่นดิน
๏เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว ฟ้าหยาดพญาเมือง

พระก็ วางสะบูหลวง แผ่นดินดาขว้้า

เขาก็ วางแถท้วง ดังนันซีซว่า
พระเสด็จ สู่ไอยะราชแก้ว ทงเอ้เคื่องค้า

ยาบๆเหลื้อม ลมล่วงปะคือค้า

เค็งๆเสียง ดั่งดินมัวฟ้า
เสินๆช้าง ไอยะราย้ายย่าง ไปแล้ว

พลแห่ได้ สองล้านคั่งนา
คื่นๆก้อง เสียงเสพสะบัดไชย์

ผงธุลีบด มืดมัวคุงฟ้า
ไหลพลย้าย ปักตูเวียงวังราช

คับคั่งเค้า นากว้างท่งเพียง