Page 396 - ebook.msu.ac.th

๓๘๕

แม่นท่อบุญหลวงได้ เมืองสวรรค์สุดยอด จิงเทอญ

ละแห่งห้อง โฮงท้าวบ่แหนง หั้นแล้ว

แม่นว่า บุญมากล้น เหมือนดั่งสัพพัญญู ก็ดี
ยังนีรพานดับ ชาติตายตนเจ้า

๏ค่อยอยู่ดีเยอ เทวีแก้ว นางจันทร์น้อยนาถ กูเอย

ให้เจ้ายืนยิ่งล้้า เถิงเท้าหมื่นปี แด่เนอ
ค่อยอยู่ดีเยอ ค้าเพิงแก้ว มเหสีนางนาถ กูเอย

กูจักฮามฮูปน้อง สองเจ้าบ่เห็น พี่แล้ว
เหมือนดั่งลางหลากล้้า คือซิบ่มีไชย์ เจ้าเอย

พระก็ยวงค้าผาย สั่งโฮงเฮือนแก้ว
กับทั้งนักสนมน้อย นางฮามหกหมื่น

แล้วสั่งห้อง เวียงแก้วซู่พาย

เมื่อนั้น นางจันทร์น้อย ค้าแพงน้องนาถ
ซีเซี่ยนกิ้ว หิวให้หอดแฮง

เถิงเมื่อยามไชย์แม้ง สะบูหลวงคีคื่น

หน้าเฮ่งฮ้อง ขวาซ้ายแห่งจาม
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เสด็จจากโฮงทอง

เขาก็ ยวงยามแถ เสพกลองเฟือนฟื้น
พระก็ ทงพายช้าง ไอยะราสิบสอก

พลแล่นกุ้ม ตีนช้างแห่ไป
ผ่อดูยาบๆเหลื้อม ลมล่วงปะคือค้า พุ้นเยอ

พระก็ ไหลพลแพน ออกเวียงยีย้าย

พระก็ ไขทวนเบื้อง บัวรพาตาวันออก
ไหลหมู่ช้าง ทั้งม้าออกเวียง

หลายส่้าค้าง ลาเซ่นเสโลทวน

ยองแกมตาว เวีกเกียงทั้งจ้าว
สะบูหลวงก้อง ผายีหลายส่้า

ทั้งหน้าจ้าง ธนูพร้อมหอกค้า
ลายขิดแต้ม ค้าเฮื่อเฮืองหาง

หลายภาษา แห่แหนหนุนเจ้า
ไหๆแส้ พลหลวงเหลือท่ง

แสนส่้าช้าง ทั้งม้าแห่ไป