Page 402 - ebook.msu.ac.th
P. 402

๓๙๑





                                   ก็ท่อลือเฮาเบื้อง           ผายีเป็นอาจ               จิงแล้ว

                                   ไผผู่ยังขี้ย้าน             ให้ฟันข้าขาดคอ            หั้นแล้ว

                                   เทลูกเต้า                   เมียมิ่งภายหลัง
                                   ตนตายเกณฑ์                  ลูกเมียทางบ้าน

                                   เพื่อประเทศชาติแท้          ยอมอบชีวิต

                                   ขออาสาชีวัง                 ต่อเมืองนครกว้าง
                                   กุมกันซ้อน                  ซูซนแทงผ่า                ปางนี้

                                   พระบาทเจ้า                  เตินต้านซู่ขุน
                     แต่นั้น       สัตทันต์ช้าง                ขุนอวนทะยานออก

                                   แห่พระเจ้าลุ่มฟ้า           หัวต้องซ่อยชน
                                   เชือดๆช้าง                  สารใหญ่ธนูทอง

                                   ขุมฟุมทง                    แห่ขวาขนันไท้

                     แต่นั้น       เสินๆช้าง                   กะดานพลท้าวเที่ยง         ไปแล้ว
                                   แห่พระเจ้าลุ่มฟ้า           ภายซ้ายซ่อยชน

                                   ฟ้าเลื่อนไว้                ขนันอยู่ในเวียง

                                   ทั้งขุนเพ็ง                 อยู่ตันขนังไว้
                                   ราชาเจ้า                    ผายีพ่อลูก

                                   ป้านหมู่ช้าง                หนุนเข้าข่มพล
                                   โยธาท้าว                    เหลือดินเดียระดาษ

                                   ทั้งสี่ด้าน                 เทิงฟ้ามืดมัว
                                   สว่าๆเบื้อง                 หัวหมื่นไทขัน

                                   กลองแลตี                    เกี่ยวกันจี่แจ้ว

                                   แซวๆท้วง                    เสียงนันซีซว่า
                                   สะในเกียกท้วง               ดังก้องมี่นัน

                     เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                   พญาใหญ่สองเมือง

                     พระก็         โยงกลองไชย์                 ตื่มตีเติมท้วง
                                   วางสะบูก้อง                 ดังนันเค็งคื่น

                                   พระบาทเจ้า                  เมืองกว้างเป่าสังข์
                                   เสียงคื่นก้อง               เท้าทั่วบนดิน

                     เขาก็         ไหลพลแพน                    ออกเวียงยีย้าย
                     แต่นั้น       ยนๆก้้า                     คนหาญขุนเอก

                                   ทงยอดแก้ว                   สารกล้าออกเวียง
   397   398   399   400   401   402   403   404   405   406   407