Page 402 - ebook.msu.ac.th
P. 402
๓๙๑
ก็ท่อลือเฮาเบื้อง ผายีเป็นอาจ จิงแล้ว
ไผผู่ยังขี้ย้าน ให้ฟันข้าขาดคอ หั้นแล้ว
เทลูกเต้า เมียมิ่งภายหลัง
ตนตายเกณฑ์ ลูกเมียทางบ้าน
เพื่อประเทศชาติแท้ ยอมอบชีวิต
ขออาสาชีวัง ต่อเมืองนครกว้าง
กุมกันซ้อน ซูซนแทงผ่า ปางนี้
พระบาทเจ้า เตินต้านซู่ขุน
แต่นั้น สัตทันต์ช้าง ขุนอวนทะยานออก
แห่พระเจ้าลุ่มฟ้า หัวต้องซ่อยชน
เชือดๆช้าง สารใหญ่ธนูทอง
ขุมฟุมทง แห่ขวาขนันไท้
แต่นั้น เสินๆช้าง กะดานพลท้าวเที่ยง ไปแล้ว
แห่พระเจ้าลุ่มฟ้า ภายซ้ายซ่อยชน
ฟ้าเลื่อนไว้ ขนันอยู่ในเวียง
ทั้งขุนเพ็ง อยู่ตันขนังไว้
ราชาเจ้า ผายีพ่อลูก
ป้านหมู่ช้าง หนุนเข้าข่มพล
โยธาท้าว เหลือดินเดียระดาษ
ทั้งสี่ด้าน เทิงฟ้ามืดมัว
สว่าๆเบื้อง หัวหมื่นไทขัน
กลองแลตี เกี่ยวกันจี่แจ้ว
แซวๆท้วง เสียงนันซีซว่า
สะในเกียกท้วง ดังก้องมี่นัน
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พญาใหญ่สองเมือง
พระก็ โยงกลองไชย์ ตื่มตีเติมท้วง
วางสะบูก้อง ดังนันเค็งคื่น
พระบาทเจ้า เมืองกว้างเป่าสังข์
เสียงคื่นก้อง เท้าทั่วบนดิน
เขาก็ ไหลพลแพน ออกเวียงยีย้าย
แต่นั้น ยนๆก้้า คนหาญขุนเอก
ทงยอดแก้ว สารกล้าออกเวียง

