Page 399 - ebook.msu.ac.th

๓๘๘

ฮู้ว่า พระจักขันต่อต้อง ชนฮ่อเฮียงพาย

ดังนั้น ขอแก่ราชาพระ โผดผ่ายค้าแจ้ง

ผิว่า พระจักวางทางให้ สาธุการดอมราช
ผิว่า จักขันต่อต้อง ขอแจ้งซู่อัน ว่าอั้น

อันหนึ่ง พระจักไขทางเบื้อง จ้าปานครราช ก็ดี

ขอให้แจ้ง วันหน้าด่วนพะลัน ว่าดาย
ผิว่า จักขันต่อช้าง ชนฮาบเฮียงพาย ก็ดี

ขอแก่ ราชาพระ แต่งมามวลหน้า
ขอให้สุติตั้ง ไขทางเสียซื่อ

เมืองมิ่งกว้าง ยูสร้างอยู่ส้าฮาญ ว่าอั้น
๏เมื่อนั้น ราชาเจ้า ผายีฟ้าหยาด

เลยกล่าวต้าน ค้าแม้งต่อขุน

ตูบ่วางทางให้ สองพญาเสียง่าย
ตูจักขันต่อต้อง ชนช้างเมื่อลุน หั้นแล้ว

บัดนี้ กูจักเข้าต่อช้าง สหายราชวันลุน แลนา

เขือจงเชิญราชา ด่วนมาแวนเช้า
เมื่อนั้น สองเขือท้าว ขุนอวนทูลราช

ลาจากเจ้าลุ่มฟ้า เดินดั้นฮอดเวียง
ขึ้นสู่ห้อง ทูลราชเล็งโญ

ทูลราชา สั่งเขือดูเผี้ยน
บัดนี้ ราชาเจ้า ผายีเสด็จจาก มาแล้ว

เชิญพระเจ้าติ่วซ้อย วันหน้ายาดไชย์ ว่าอั้น

เขือกล่าวแล้ว ลาราชเล็งโญ
เมื่อนั้น พอแสงตาวันลับ ลั่นลงเลยค้อย

เค็งๆก้อง กลองเสพสะบัดไชย์ พุ้นเยอ

คอนๆเสียง เสพบาบุญกว้าง
ฝูงหมู่เสนาเฝ้า ราชาพระราช

ซุมลูกท้าว ระวังเจ้าแห่ตาว
แต่นั้น ดาวเฮื่อแจ้ง พระแขส่องใสแสง พุ้นเยอ

ราชาหลับ ชั่วยามยังผ้า
เมื่อนั้น ราชาท้าว ผายีนิทเน่ง

ฝันว่า พลราชซ้วนสู้ฟ้า นครก้้าฝ่ายอินทร์