Page 403 - ebook.msu.ac.th

๓๙๒

ยาบๆเปื้อง ลมล่วงปะคืออวน พุ้นเยอ

เขาก็ ยายแพนหาญ ออกเป็นหัวต้อง

เสินๆช้าง วางโฮงท้าวขิ่น ไปแล้ว
สองพี่อ้าย บาท้าวเอกหาญ

ผ่อดูทะลวดช้าง ท้าวเถือกสิงห์ทอง พุ้นเยอ

ยายแพนหาญ ฝ่ายขวาหนุนเข้า
ปะคือแดงเบื้อง หมายพลท้าวเถือก

ท้าวฮุ่งฮู้ หลานต้นค่อยเติน
ทงอาจช้าง ตัวซื่อกงกะจัด

เฮียงงาพาย ซ่อยอาวมีย้าน
เสินๆช้าง ชุมภูท้าวเกส ไปแล้ว

ไหลหลั่งเข้า ภายซ้ายซ่อยหลาน

ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคือเขียว พุ้นเยอ
ขุนอินทร์ทงผาคาง ซ่อยชนพายช้าง

เสินๆย้าย ผาแดงท้าวม่วน ไปแล้ว

ปะคือมุ่ยกั้ง กางแล้วเบิกไป
ฮองบาท้าว คนหาญขุนเอก

คานราชผู้ หลานท้าวเล่าเติม
ขวี่ช้างแก้ว ตัวซื่อลินทอง

ฮองงาพาย ซ่อยแขงขนันหน้า
๏เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงกษัตริย์ใหญ่

สะบูหลวงก่ายตั้ง ขวาซ้ายลั่นอวน

พระก็เสด็จสู่ช้าง สารใหญ่คูณเมือง
เภรีนันท์ แผ่นดินดาพื้น

เสินๆช้าง คูณเมืองหนุนหมู่ ไปแล้ว

คือดั่งไฟลวบพื้น กะดานไม้แผ่นดิน
ยาบๆเหลื้อม ลมล่วงปะคือค้า พุ้นเยอ

พระก็พากลองไชย์ ข่มพลหนุนเข้า
เมื่อนั้น ราชาเจ้า เมืองสรวงกษัตริย์ใหญ่

สะบูลั่นก้อง พลล้านล่วงไป
ผ่อดูยาบๆช้าง ท้าวทุ่มเขาทอง พุ้นเยอ

ปะคือขาวไกว ออกเวียงยีย้าย