Page 397 - ebook.msu.ac.th

๓๘๖

นับแต่ม้าเลือกได้ เก้าหมื่นอานค้า

พลหลวงคับ คั่งนาดูล้น

พลไหลแส้ น้าทางเดียระดาษ
คับคั่งล้น นากว้างอเนกนอง

พระก็ นูนัวเนื้อ ขาวฟองฟ้าหยาด

ตาเคี่ยมคิ้ว คอยเหลื้อมเหลือกไหล
พระก็ เสด็จยาดเท้า เถิงท่งนาเพียง

บาคานไหง หงั่นใจคือซิขว้้า
ไหๆช้าง สัตทันต์สารใหญ่

ควรที่ อว้านอ่อนผู่ ใจกล้าขวี่ทง
ซ่องพระเนตรเจ้า ฟ้าหยาดพญาเมือง

ตางราชา บาทค้าเป็นเจ้า

ผ่อดูซวดๆช้าง สารใหญ่มณีทอง พุ้นเยอ
ขุมฟุมทง แห่ขวาขนันเจ้า

เสินๆช้าง ตะการพลท้าวเที่ยง ไปแล้ว

มันนั้น น้องซึ่มเข้า พายซ้ายซ่อยชน
ผ่อดูทะม่าวช้าง ฟ้าเลื่อนกงทอง พุ้นเยอ

แหนราชา ฝ่ายหลังขนันไท้
อันหนึ่ง อัสดรม้า อานค้าเก้าหมื่น

พลมากได้ สองล้านแห่บา แท้แล้ว
๏แต่นั้น ผู่ใสท้าว เสด็จฮอดพญาไชย์

พระก็ เตินพลแพน แต่เวียงระวังท้าว

ตีแผ่อ้อม ตีนเวียงคูใหญ่
ตั้งต้ายไว้ เต็มล้วนฮอบเวียง

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พระหน่อพญาไชย์

พระก็ แยงราชา ขาบกรกอยไหว้
ดูดั่งลูงอาวล้ม กางพลตายมาก จิงแล้ว

เชิญพระเจ้าติ่วซ้อย คะนิงแจ้งฮ่มเพิง พระเอย
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พญาใหญ่ผายี

พระก็ จาค้าหวาน ต่อบาไทท้าว
บัดนี้ พ่อจักยอพลต้อง ชนเขามีย่อน จิงแล้ว

แม่นจักตายตุ่มแม้ง เมือฟ้าบ่แหนง พ่อแล้ว