Page 407 - ebook.msu.ac.th

๓๙๖

ขุนเอกขึ้นขวี่ช้าง ใสเบื้องเป่งหา

สองสอดใค้ น้าแล่นเชยฟัน

ขุนแพนยอตาวฟัน ดาบผายเผลียงต้อง
ขุนก็มรณังเมี้ยน กางพลดับชั่ว ไปแล้ว

แต่นั้น พลบาคานแล่นเข้า คุงท้าวที่เซ็ง

เขาฮีบได้ หัวเดชเมือถวาย
ราชาพระ ทอดฮางวัลให้

เมื่อนั้น ราชาเจ้า พญาไซย์ป้านหมู่ ไปแล้ว
ปะคือแกว่งกั้ง กางเขาบ่หน

แต่นั้น สนๆช้าง สรพลท้าวฮ่วน ไปแล้ว
แยงหมู่ก้้า บาท้าวทุ่มหาญ

แต่นั้น ใย่ๆม้า ท้าวเจืองผายี

มันก็ตีพลลวา ผ่าพลมีย้าน
พลกะจัดม้าง เภคืนหักโคบ

แต่นั้น ท้าวทุ่มป้าน พลไว้บ่เฟือน

แต่นั้น ท้าวเลื่อนก้้า หนแห่งเมืองสรวง
มันก็ตีพลลวา เปิบแฮงมีย้าน

แต่นั้น พลแพนเบื้อง ผายีท้าวฮ่วน
เขาไล่จิ้ม คุงท้าวที่เชิง

เมื่อนั้น โสมเสลาแก้ว พญาไซย์ป้านหมู่ ไปแล้ว
ท้าวเจืองผัดถีบม้า หันเบื้องเป่งหา

มันก็แยงพลเปื้อง บาหาญท้าวเลื่อน

ตีหมู่ม้า ฟันซ้้าหนีบพล
แต่นั้น ท้าวเลื่อนผัดถีบม้า ฟันผ่ายอแทง

มันก็ยอลวาฮับ สอดคางทางพื้น

พอยเล่าคุงคีงพื้น เมืองสรวงเลยเคีก
ท้าวเจื่องยอเงือดง้าว คมกล้าผ่าเผลียง

แต่นั้น ท้าวเลื่อนล่ม มรณาตทางพล เพื่อนแล้ว
เขาก็น้าเอาหัว มอบถวายเถิงเจ้า

เมื่อนั้น พญาไซย์ให้ ฮางวัลทานทอด
พลทุ่มท้าว คือน้้าบ่าฝาย แท้แล้ว

๏แต่นั้น พระบาทตุ้ม ขนันไพร่พลคืน