Page 408 - ebook.msu.ac.th

๓๙๗

โฮๆเสียง โห่นันคุงฟ้า

หลิงเห็นเลื่อนๆช้าง สิงห์ทองท้าวเถือก มาแล้ว

สีหนาทก้อง ปืนหน้าหลั่งหา
แต่นั้น ท้าวงุ่มใสสับช้าง ตัวซื่อนารายณ์

ปะคือเขียว แกว่งไกวลมต้อง

เสียงโฮก้อง บันดานจักแตก
ฝูงหอกกุ้ม ตีนช้างสั่นหา

แต่นั้น ท้าวเชิดแก้ว ทางใต้เลิกปง
บาบ่าวท้าว ตีหมวกสะเด็นตก

มันเล่าส้าลวาแปะ ป่ายฟันทางข้าง
พอยเล่าวางปุมท้าว ขุนยนใสออก

แต่นั้น พลบาคานเข้าหย้้า ฟันซ้้าเล่าตาย

ถวายแก่พระบาทท้าว ประสงค์ทอดฮางวัล
พญาไซย์หนุน ข่มพลแข็งเข้า

เสินๆช้าง นารายณ์ฟ้างุ่ม มาแล้ว

ยังเล่าแยงหมู่ก้้า บาท้าวเถือกหาญ
แต่นั้น ท้าวเขื่อนขึ้นขวี่ม้า ตีผ่าพลแสน

มันเล่าแยงชายหลวง หมื่นลูงพลม้า
แต่นั้น นายหลวงเปื้อง นายละกาใสผ่า

ท้าวเถื่อนฮับก่อตั้ง ฟันเข้าถืกแขน
ลูงเล่าเพียกไว้ ตีหมวกสะเด็นตก

มันก็ตีลวาเซซุด ฮีบหนีเมาก้อน

ยางแดงย้อย แขนลูงเฮือดเฮ่ง
ท้าวเขื่ยนกุ้ม แฮงได้เป่าหัว

ยังหากยางหยาดย้อย นองเลือดทั้งคีง แลนอ

ลูงส่วนมรณังตาย คอบหลานปางนี้
แต่นั้น ชายหลวงกุ้ม โกธาคึดเคียด

ถืกเจ็บท่อนี้ สิมาย้านย่อนไผ นั้นเด
ลูงเล่าวางเป่งไม้ ตีผ่ามีขาม

ยอนายละกา เป่งหามีย้าน
สังหากดลในใจแท้ ลูงหมางเสียชาติ แท้ลือ

สังบ่มาค่อย โยมไหว้แก่หลาน นั้นเด