Page 409 - ebook.msu.ac.th
P. 409

๓๙๘





                                   ท้าวเขื่อนฮับต่อตั้ง        ลูงเล่าเลยแทง

                                   มันก็ยวงตาวเตาะ             บ่ติงแข็งไว้

                                   ลูงค่อยเต็มใจท้อน           ถามเชิงมีย่อน
                                   ลูงเล่าแทงสี่ด้าน           ดูแล้วเล่าลง

                                   ท้าวเขื่อนฟันซิดเกี้ยว      ถกเลิกนายละกา

                                   ลูงเล่าถอนทวนสัก            สอดแทงทางพื้น
                                   พอยเล่าวางปูนก้้า           บาหาญท้าวเขื่อน

                     มันหาก        มรณาตเมี้ยน                 ตายค้างแค่พล              หั้นแล้ว
                                   สังหากมาโอดอ้าง             จากล่าวค้าสะหาว           ซวดนี้

                                   ยังเล่าตายเป็นผี            คอบมึงกูฆ่า
                                   เขาก็น้าหัวท้าว             ถวายราชเล็งโญ

                                   ราชาพระ                     ทอดฮางวัลให้

                                   ลูงก็ยินดีได้               ฮางวัลหลายสิ่ง
                                   ยังเล่าขึ้นขวี่ม้า          ไสเข้าบ่หน                แท้แล้ว

                     ๏แต่นั้น      ลือมันท้าว                  ขุนทวงใสต่อ

                                   ลูงบ่ย้าน                   ตีม้าแล่นแทง
                                   ทวงเล่ายอเขนตั้ง            ฮับหอกนายละกา

                                   ลูงเล่ากอยใจแทง             โพดมือเลยข้า
                                   ทวงเล่าผันลวาเข้า           เถิงคีงชายแก่

                                   มันก็ยอเงือดง้าว            ฟันเถ้าขาดคอ              หั้นแล้ว
                     เขาก็         โฮมเอาเถ้า                  บูฮานหัวก่าน              เสียแล้ว

                                   เมือมอบเจ้า                 แพงล้านทอดทาน

                     แต่นั้น       พลเภม้าง                    พังหนีคืนโคบ
                                   ฟ้างุ่มกั้ง                 พลไว้บ่เฟือน

                     แต่นั้น       ท้าวเถือกใสสั่นช้าง         สารใหญ่กงทอง

                                   ปะคือแดงไกว                 ล่วงลมเซยเข้า
                     แต่นั้น       เสินๆช้าง                   นารายณ์ฟ้างุ่ม            มาแล้ว

                                   สองฮ่อช้าง                  ปะคือกั้งบ่หน
                     แต่นั้น       ฟ้างุ่มต้าน                 ถามแห่งบาหาญ

                     มึงนี้        แนวชายใด                    ต่องากูแก้ว               กูนี้
                                   ชายหาญกล้า                  เมืองขวางท้าวเถือก

                                   กูบ่มีย่อนย้าน              มึงท้าวท่อใย              หั้นแล้ว
   404   405   406   407   408   409   410   411   412   413   414