Page 412 - ebook.msu.ac.th

๔๐๑

ดีท่อสรพลแข็ง ข่มชนมีย้าน

แต่นั้น พายสารช้าง สิงคีก้นขี้ทั่ง

ฟ้าฮ่วนเบื้อง ขอกล้าแกว่งตี
พอยเล่าฟาดหมวกก้้า ท้าวเทศสะเด็นตก

ก็หากลืมคีงเสีย ดั่งตายมีฮู้

แต่นั้น จอมเล่าใสซั่นช้าง สารใหญ่อาพัด
มันก็แยงบาหาญ ที่ตนหุมข้า

จอมบ่ทันทวนช้าง ผายีสักหยาด
นายเล่าเบื้องหอกกล้า ไกวแม้งถืกจอม

นายละกาวางไหล่ท้าว คางสั่นทัวๆ
ขุนเคือดูนพายสาร ยาดเอาบาท้าว

แต่นั้น ท้าวฮ่วนยององ้้า งาตีท้าวเทศ

ดีท่อไทหอกแม้ง มีย้านแล่นแทง
พอยเล่าวางหว่างแฮ้ สอดออกกางคอ

เขาก็ ไกวปะคืออวน ออกหนีวางค้าง

แต่นั้น ขุนเคือเบื้อง นายละกาใสใส่
นายอยู่ท้าย ตายเมี้ยนมอดจม

สว่าๆเบื้อง ขุนแขกสองเมือง
เขาก็ฮุมเอาบา ลวดเสียทั้งช้าง

เขาก็ มวลเอาได้ ทั้งหัวถวายบาท
อันว่า ผู้ที่เหง้า สองท้าวทอดทาน นั้นแล้ว

๏แต่นั้น เภคานขึ้น คืนหนีคีโคบ

เขาก็ ยังไล่จิ้ม คุงท้าวที่เวียง
เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า ฟ้าหยาดพญาไชย์

พระก็ นองพลแพน อยู่เวียงขนันไว้

ไหๆก้้า ปะคือหนุนหมู่
ฟ้าหยาดต้าน จาน้อยหน่อไชย์

ฮาค่อยตุ้มไพร่น้อย เข้าสู่เวียงหลวง ก่อนเทอญ
พระก็ ไหลพลแพน สู่เวียงดูถ้วน

ปะคือค้าเหลื้อม ไหลมายียาบ
คับคั่งเท้า นากว้างมืดมัว

เขาก็ มาอยู่จุ้ม กันชั่วพันเพียง