Page 410 - ebook.msu.ac.th
P. 410
๓๙๙
แต่นั้น ท้าวงุ่มใสซั่นช้าง ซิงซอยซูซน
ขุนก็วางสิงทอง เปิบซูซนไง้
งาสวนช้าง สิงทองก้นขวี่ทั่ง
แต่นั้น ท้าวฮุ่งผู้ หลานท้าวเลามตาม
แต่นั้น กงจักรช้าง บาหาญท้าวฮุ่ง
มันบ่ช้า ชนซ้้าซ่อยอาว
แต่นั้น พายสารช้าง นารายน์เลยท่าว
เขาหิ้วได้ หัวท้าวฮีบถอย
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ปงราชฮางวัล
ทั้งเงินค้า แก่เขือเหลือล้น
พลหลวงค้าน คืนหนีคีโคบ
ท้าวฮุ่งจิ้ม น้าส้นบ่วาง
แต่นั้น กงกะจัดฮ้อย พลแพนสุดชั่ว ง่ายแล้ว
ยังเล่าซัดไป่เปื้อง เสียแล้วเล่าแทง
แม่นว่า ท้าวฮุ่งเปื้อง ขอแยกคืนหลัง ก็ดี
ก็หากฮุนแฮงบา บ่คืนลางแล้ว
แต่นั้น หาญกึมเบื้อง แสงพาใสใส่
ท้าวเถือกผู้ เป็นเซื้อบ่หน
แต่นั้น งาสอดง้าง สารใหญ่กงกะจัด
เค็งๆเสียง ดั่งดินดาขว้้า
มันก็ใสพายช้าง แสนพายยู้แล่น
ฟ้ามืดผู้ คนกล้าแสม่งเสีย
แต่นั้น ท้าวเถือกไสชนช้าง สารใหญ่น้าหลาน
ดูไกลสุด ชั่วตาเต็มเยี้ยม
เขาก็ นองพายช้าง น้าเอาท้าวฮุ่ง
พระบาทเจ้า สองท้าวข่มไป
ผู่ใสท้าว จัดหมู่เสนา
อย่าไลเสีย ฮีบไปอย่าช้า
เขาก็ นองปะคือเหลื้อม ไหลน้าท้าวฮุ่ง
คือคู่เลื่อนๆน้้า นองฟ้าไป่ปาน
แต่นั้น พายสารช้าง แสงพาก้นขี้ทั่ง
นายเล่าแทงหอกกล้า กางช้างผ่าเผลียง

