Page 414 - ebook.msu.ac.th

๔๐๓

ขุนอวนทงฮามเกียรติ์ แล่นฮองเอาได้

นายจิ่งใสพายช้าง กางพลเมียนคาบ

ท้าวทุ่มใสชั่นช้าง ตัวตนแล่นเถิง
ฮบฮาบฮื้อ ชนซ่อยขุนซิน

มันก็ วางเขาทอง เปิบซูซนซ้้า

มันก็ ยอขอต้อง ตีหัวฟ้าก่อง
หัวแตกม้าง บาท้าวมอดจม หั้นแล้ว

ท้าวเทศใสซั่นช้าง ซิงยาดเอาหัว
เขาก็ โฮมเอาบา ลวดเสียทั้งช้าง

แต่นั้น พลหักเข้า ในเวียงคีโคบ
ยูท่าง ฟันล่าวล้ม ขอนขว้้าไขว่ขีน

ยังท่อ สว่าๆเบื้อง ขุนเอกหาญกึม

เขือก็ ยังสวนงา ไป่วางกันได้
แต่นั้น ราชาเจ้า ผายีพ่อลูก

สองก็ ไหลหลั่งช้าง พลตื้อออกเวียง

ยาบๆเบื้อง เขาแกว่งปะคือค้า
เขาก็ แยงหาญกึม ซ่อยซู่ซนฆ่า

เมื่อนั้น บาหาญก้้า เมืองขวางขุนเอก
เห็นพระเจ้าแผ่นหล้า สองเจ้าด่วนมา

มันก็ เกาะเกี่ยวช้าง คืนสู่พลหลวง
ไกวปะคืออวน ออกหนีวางค้าง

แต่นั้น หาญกึมตุ้ม พลคืนตั้งอยู่

เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า บาท้าวเล่าจา
บัดนี้ คอยตุ้มหมู่ช้าง คืนสู่เมืองหลวง ท่อลือ

ฮาค่อยแข็งเวียงหลวง เที่ยวในลางแล้ว

เติมว่าเขาหาญแท้ สามปีเป็นขนาด จิงแล้ว
เจ้าพ่อเยื้อน ฟังข้อยกล่าวค้า ก่อนเทอญ

๏แต่นั้น ไชย์ราชน้อย จาพ่อเล็งโญ
ตามราชา บ่ขีนค้าเจ้า

เขาก็ ไหลพลท้าว คืนเมือเมืองราช
ดูดั่งเศิกแวดล้อม ขวาซ้ายนี่นัน