Page 442 - ebook.msu.ac.th

๔๓๑

ทัพพญาจ าปาเล็วสองพญา

๏เมื่อนั้น ขุนยนเบื้อง เมืองใหญ่จ้าปา
มันก็ทงลวาค้า เป่งหามีย้าน
แต่นั้น ทาดๆเบื้อง ล้าค้าฮับหอก

ขุนยนแทงสี่ด้าน ดูแล้วบ่ติง
มันก็ฟันชิดเกี้ยว ถกเลิกนายละกา
ฮาตายอตาวฟัน ไหล่เภตายเมี้ยน
แต่นั้น ฮาตาได้ เอาหัวถวายบาท
ผู่ที่เหง้า เห็นแล้วทอดทาน

แต่นั้น พลบาต้าน เพ็ชล่วงเลยหนุน
ขุนเคือคูณ ข่มใจมียั้ง
เมื่อนั้น นรินทร์เบื้อง จ้าปาเพ็ชล่วง

มันเล่าขึ้นขวี่ม้า ตัวต้นเที่ยวฟัน
ลือเดชแท้ หาญท่อธาตา
บาก็ลงลวาค้า เป่งหามีย้าน
อันว่า นรินทร์ท้าว มีขามไผง่าย

มันบ่ยั้ง ตีม้าเปิบฟัน
พอยเล่าถืกท่านท้าว บาบ่าวธาตา
วางสันหลัง ไล่เภภังม้าง
สูก็อย่าหวังหาญหย้าม เฮาดายสันเก่า ว่าเนอ

กูก็ผู่ขนาดแท้ ให้สูง้องึดมือ หั้นแล้ว
แต่นั้น พลบาคานคุง ฮอดขุนเคือท้าว
นรินทร์น้าหัวถวาย มอบแสนเมืองท้าว
เมื่อนั้น แสนเมืองท้าว ฮางวัลยอมอบ

แต่นั้น เสินๆช้าง ผาพังเพ็ชล่วง มาแล้ว
ปะคือมุ่ยกั้ง กางเข้าบ่ขาม
เพ็ชล่วงฟ้า ใสต่อเสินๆ

มันก็วางปืนไฟ ผ่าไปเลยล้ม
เสียงโฮเบื้อง บาหาญเพ็ชล่วง
ชายหมื่นจื้น ใจเข้มแข่งไฟ
มันก็ขึ้นขวี่ม้า ตีผ่าพลแพน มากแล้ว
ยอตาวฟัน ผ่าพลเลยล้ม

ลือกูผู้ ลูงคีงหลานม่วน นี้แล้ว
เฮานี้ ชายหมื่นม้า มีย้านย่อนไผ หั้นแล้ว
มันก็ซัดไปเบื้อง ม้าแล่นเมือหลัง

ยูท่างยอสองมือ ผ่าฟันมีย้าน
ลือมันท้าว นรินทร์ใสต่อ