Page 444 - ebook.msu.ac.th
P. 444

๔๓๓





                                   หนุนพลแพน                   หลั่งไหลหลุยเข้า

                     แต่นั้น       ทองสูญเปื้อง                ใสหาทะรงซวด
                     แต่นั้น       ชายหมื่นจื้น                ตีม้าผ่าพล
                                   ใหญ่ๆข้า                    อ้ายฮุ่งเมืองจ้าปา

                                   มันก็ตีพลหลวง               ผาฟันมีย้าน
                                   แยะๆเต้น                    หนีพลหนีออก
                     แต่นั้น       ชายหมื่นจื้น                ตีม้าผ่าหลัง
                                   เขาก็เยือกหมู่อ้อม          อ้ายฮุ่งกางพล
                                   ชายหลวงกุม                  ผูกมาถวายเจ้า

                     เมื่อนั้น     บุพพิตให้                   ฮางวัลหลายสิ่ง
                                   อันที่ลูงหมื่นจื้น          เชิงม้าหากแทง
                     ๏แต่นั้น      ทองสูญท้าว                  แสนเมืองหาญยิ่ง

                     กูนี้         นามโคตรเซื้อ                มึงนั้นซื่อลือ
                     กูนี้         ขุนเคือก้้า                 เมืองสรวงจบเพท            จิงแล้ว
                                   กูอยากเข้าชนช้าง            มึงท้าวพาบซาว             หั้นแล้ว
                                   ค้อมว่าสองกล่าวแล้ว         ช้างซั่นใสหา

                                   ขุนใสพาย                    ซ่อยเคือบาท้าว
                                   ก็จิ่งยวงค้าต้าน            จารจาค้าซื่อ
                                   นามโคตรเซื้อ                มึงท้าวดั่งลือ            ท่านเอย
                     กูนี้         ทองสูญท้าว                  เคือว่างควงสวรรค์

                                   เคือก็ทะยานใส               ผ่าชนเส็งช้าง
                                   ทองสูญเปื้อง                ยอขอเกาะใส่
                                   ฟ้าฮ่วนฮ้อง                 มีช้าเปิบแทง
                                   เคื่องเล่ายอแยกขึ้น         เกาะใส่ในงา

                                   ควงสวรรค์แข็ง               ส่องงาไพง้าง
                                   ที่นั้นพายสารช้าง           ทองสูญก้นขี้ทั่ง
                                   เพ็ชล่วงฟ้า                 ใสช้างแล่นเถิง

                                   เขาก็เปื้องหอกกล้า          ไกวถืกขุนเคือ
                                   วางคีงบา                    บ่ถองเลยสท้าน
                     แต่นั้น       ขุนเคือเปื้อง               ยอขอตีแกว่ง
                                   ฟาดหมวกก้้า                 ท้าวลวดสะเด็นตก
                                   ตามืดแท้                    เสมอดั่งตัวตาย

                     ขุนเล่ายอ     ขอตีปางลุน                  ถืกถองหัวท้าว
                                   ลือกูแก้ว                   ขุนเคือมีย่อน             เฮ็วแล้ว
                     แต่นั้น       พลโคบค้าน                   คือน้้าบ่าฝาย

                     เมื่อนั้น     เพ็ชล่วงฟ้า                 เล็วยาดเอาผี
                                   บาจิงใสพายสาร               ด่วนคืนมียั้ง
   439   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449