Page 445 - ebook.msu.ac.th

๔๓๔

บัดนี้ สองเขือท้าว ขุนเคือเพ็ชล่วง

เขือเล่าผัดสอดไง้ งาช้างงากเงย
แต่นั้น อีสูรเบื้อง จักรวาฬใสซั่น มาแล้ว
มาช่อยเพ็ชล่วงฟ้า ชนช้างบ่หน

เคือก็หลิงล่้าเยี้ยม ตาเหลือกคืนหลัง
ก็จิ่งเห็นบางาม เกสหาญมาใกล้
พอยเล่ามีแฮงได้ พอคาวน้อยหนึ่ง
เมื่อนั้น มหาเมฆย้อย ชนซ้้าบ่หน
เคือเล่าสับป่ายตั้ง แยกใส่ไพรงา

ควงสวรรค์แข็ง ข่มชนมีย้าน
แต่นั้น อีสูรเปื้อง นายระกาไกวใส่
วางไหล่ก้้า เคือท้าวบ่ถอง

ตั้งว่าลือเดชแท้ คงท่อขุนเคือ หั้นแล้ว
ตามใจสู ให้แทงมีย้าน
เมื่อนั้น เสินๆช้าง ชุมภูท้าวเกส มาแล้ว
ซัดห่อใกล้ เคือท้าวซ่อยหุม

เมื่อนั้น เบื้องฝ่ายใต้ ท้าวทุ่มเมืองสรวง
ไหลพลมา ซ่อยหุมสองท้าว
พายเหนือนั้น บางามขุนเอก
ทงยอดแก้ว ไกกล้าเกี่ยวมา

เขือก็ดูหลากแท้ พลหาญเหลือมาก จิงแล้ว
เขาก็ดูนพายสาร เกาะเกี่ยวคืนมียั้ง
ขุนเคือเปื้อง นายละกาใสผ่า
นายอยู่ท้าย มรเมี้ยนหลูดสะเด็น

ลือมันผู้ ขุนเคือมีย่อน
มันก็ใสซั่นช้าง น้าส้นหว่างขา
เหลือก็ไหลพลเข้า ตันคองตั้งอยู่

อว้านไพร่ฟ้า พลเข้าสู่เวียง
เขาก็เลียนกันตั้ง สบูใหญ่พอพัน
ตันทางฮอม ลั่นเต็งพลท้าว
พลแพนก้้า สองเมืองกะจัดพ่าย คืนแล้ว
ทางแคบฮ้าย สะบูหน้าลั่นคืน

ที่นั้น เสียบ่าวเบื้อง พลท่านสองเมือง มากแล้ว
ยังเล่าไหลพลแพน แต่งเวียงตันไว้
๏เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองพระบาท

ตั้งทัพไว้ เวียงท้าวแท่นผา
เมื่อนั้น หื่นๆก้อง ชาวเทศจ้าปา