Page 446 - ebook.msu.ac.th

๔๓๕

เขาก็เอากันหัก สู่เวียงวางย้าว

เมื่อนั้น เสนาท้าว ทันย้าทุกหมู่
ทูลบาทพื้น พระเมืองเจ้าซ่อยปอง
แต่นั้น ขุนเอกไท้ ท้าวทุ่มขุนคาน

เขาก็ถวายอาการ แก่สองกษัตริย์ไท้
เชิญพระปุนปองตั้ง หอเลยตันซ่อง ควรแล้ว
สะบูก่ายตั้ง เลียนไว้ชู่หอ
จัดแผ่นแป้น เลียนแล่นเลิงตัน
ทวนทองยอยเบ็ด ใส่เวียงอย่าช้า

เฮาจักน้ากลองแก้ว เภรีซักเซือก
ลับหมู่ไม้ หินก้อนฮ่อมผา
เตินฝ่ายเบื้อง หัวหมื่นไทขุน

ยายแพนหาง แต่งดีดาเช้า
คันว่า เถิงยามดีแล้ว กลองหลวงตีอุ่น
เขาจักวางลั่นก้อง สะบูหน้าส่งหา
คันว่า หมดซุ่มแล้ว ไทอยู่หอเลย

วางสะบูหลวง ใส่เวียงอย่าช้า
คันว่า พลแพนค้าน หัวพลไหลหมู่ ไปเทอญ
ควรที่เอาสู้ต้อง คืนนี้อย่านาน ชอบแล้ว
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า สหายราชทั้งสอง

พระก็ยินเพิงใจ ซื่นซมสงวนต้าน
เมื่อนั้น สุริโยค้อย คาลงลับต่้า
พระก็ให้ฮื้อแป้น มาพร้อมซู่ขุน
พระก็ปุนแต่งตั้ง มาสู่หอเลย

เขาก็แปงหอสูง ใส่สะบูเลียนไว้
ทวงยอยตั้ง แยงเวียงเข้าอยู่
นับอ่านได้ พอฮ้อยแปดหอ

พระงวกต้าน ถามหมู่หมอทวย
ยามใดดี ฮีบทูลเผือท้าว
เถิงเมื่อราตีล้้า กองคัวสามบาท
ควรที่เฮาลุต้อง ยอมนั้นแม่นไซย์ พระเอย
หมอขาบแล้ว ลาราชเล็งโญ

พระก็เตินเสนา แต่งดีดาถ้วน
เมื่อนั้น ขุนเคือตั้ง ทันกางตันซ่อง
ท้าวทุ่มพ้น ภายซ้ายแต่งพล

ขุนเอกพร้อม ท้าวตื่นภายขวา
ยนๆเขา หลั่งซูซนช้าง