Page 484 - ebook.msu.ac.th

๔๗๓

สองแจ่มเจ้า เสด็จจากหอพาย

พระก็ ลีลาเมือหอค้า นั่งเทิงบาลังแก้ว
นางงามเจ้า ทั้งสองเทียมพ่าง
คือสิ่ง นางเทพไท้เมืองฟ้า งามแย้มดั่งเขียน

แต่นั้น พระกล่าวต้าน จาต่อพิมสาร
มึงจงเมือหอปาง พ่อกูทูลแจ้ง
เมื่อนั้น พิมสารน้อย ลาลงผาสาท
มันเล่าขึ้นสู่ห้อง หอแก้วพ่อพญา
มันก็ ก้มขาบท้าว ทูลเล่าอาการ

เตินราชา จื่อกลอนเกยไว้
บัดนี้ ลูกพระมีไชย์แพ้ สองพญาลุลาภ จิงแล้ว
เมืองพระเจ้าติ่วซ้อย ปางนี้ค่อยส้าฮาญ มากแล้ว

ข้าบาทน้อย มาขาบน้อม สินสว่ายสมมา มากแล้ว
ปางนี้ เมืองเฮายก เกิ่งดาวดิงส์ฟ้า
อันหนึ่ง เสนาท้าว ฝูงตายปางก่อน
ทั้งไพร่น้อย คืนเสี้ยงซู่คน พระเอย

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พญาใหญ่ก้ามะทา
ยินสะออนเพิงใจ จิ่งหัวหุมต้าน
งึดที่ราชาเจ้า พญาบุญตนลูก
กูนี้ ไผบ่ปุนเปียบได้ ฤทธีท้าวเกิ่งพรหม แท้แล้ว

พิมสารขาบไหว้แล้ว ลาเลิกลงเมือ
ดีท่อตาวันลับ ลั่นลงเลยค้อย
ฟังยินเสียงเพ็งก้อง เสียงแคนพิณพาทย์
เสียงขุ่ยพร้อม เพ็งหลิ้นก่อมระบ้า

มีทั้ง กะสิงห์ฟายฟ้อน ละทวยเหลือดเหลียวไหล
ทะยานไกวมือ แกว่งหางยูงฟ้อน
มีทั้ง อระอิ่นอ้อย เสียงเสพระบ้าขับ

ออนซอนเสียง ก่อมเพ็งอ้าอิ้ง
นานาหลิ้น ในปางผาสาท
เสพพระเจ้าลุ่มฟ้า ในห้องแห่งหอ
๏แต่นั้น ดาวเฮื่อแจ้ง ใสส่องพระแขไข พุ้นเยอ
ราชาหลับ ก่อมนางเฮียงซ้อน

ฮดกะจวนฟ้ง หอมเต็มผาสาท
ทั้งดอกไม้ จันทะคู้กิ่นเสน
แม้งหนึ่ง ดาวดาษข้อน ใกล้ฮุ่งมายๆ

ราชาลุก อาบสีสรงล้าง
ยนๆย้าย ภาเสวยถวายบาท