Page 479 - ebook.msu.ac.th

๔๖๘

สองแจ่มเจ้า ยินซ้อยซื่นซม

โห่ๆย้าย พลให้ปะจนกัน
เขาก็ วางสะบูหลวง ลั่นหาบาท้าว
ปืนไฟฟ้ง กายเป็นหลายหลาก

บางพ่องเป็นดอกไม้ ถวายเจ้าแทบตีน
ควันมืดกุ้ม เป็นแผ่นอาภรณ์
ถวายบาบุญเฮือง แทบตีนพอล้าน
ฝูงหมู่ปืนย้าหน้อง ธนูทองหลายหมู่
ก็เกิดเป็นดอกไม้ ถวายเจ้าหมื่นกอง

พอยเล่าหอมฟาดฟ้ง กะจัดทั่วทั้งเมือง
เขาก็ ตกขมะใจ เฟื่อนฟาวยังเหล้า
ยังเล่าแข็งใจเยื้อน หนุนพลตั้งอยู่

๏เมื่อนั้น เจ้ายอดฟ้า คอยเยี้ยมล่้าหลิง
ก็จิ่ง เห็นไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น มาก่อนอวนพล
พระแลเห็นชายแฮง แก่เกวียนพอฮ้อย
เมื่อนั้น บุญเฮืองเจ้า เลยหัวหุมปาก

ก่อนนั้น ไม้ฮ้อยกอฮ้อยตัน ชายกล้าแก่เกวียน เจ้าเอย
กูจักท้าเพสให้ ฮู้ฮ่างฤทธีกู
พระก็ ยอทัณฑังกก ตายไปภายซ้าย
พลแพนก้้า สองเมืองล้มไขว่

พระเล่ายอป่ายซี้ เมือเปื้องฝ่ายขวา
คนท่าวล้ม เลียนไขว่ขอนผี
ยังท่อเสนาสาม สี่คนดอมเจ้า
เมื่อนั้น แสนเมืองเบื้อง จ้าปาเพ็ชล่วง

มันก็ คึดเคียดเข้ม ขมค้อยแต่หลัง
คั่นจักใสซั่นช้าง ไปผูกมาถวาย ที่นั้น
ราชาพระ กล่าวจาจงห้าม

อันนั้น เสนาท้าว แพงถองเถิงขนาด
กูณามึงอย่าอ้าง ใจฮ้ายผูกเขา
แต่นั้น เพ็ชล่วงฟ้า นบบาทเล็งโญ
ก็จิ่งยอมใจเสีย เทื่อบุญเฮืองห้าม
เมื่อนั้น ราชาเจ้า สองเมืองคึดฮุ่ง ห่าแล้ว

ตั้งหาก แม่นพระเจ้าติ่วซ้อย ฮาแท้ฮอดเมือง นี้แล้ว
พระปากต้าน จาหมู่เสนา
ทั้งหลายสู ฮีบลาลงช้าง

ข้าก็จ้าพายช้าง สารงามดูแม่น
สองแจ่มเจ้า ลงช้างซู่คน