Page 486 - ebook.msu.ac.th

๔๗๕

เขาเฮียกว่า ชายหมื่นจื้น ใจกล้าเกิดมา

อันเชกเวกหน้า หัวหงอกปานเลา
ซื่อว่า ชายสงสาร แม่นคนใจกล้า
เป็นลูงเจ้า พลหาญท้าวเกส

เฮียกซื่อว่า ชายหมื่นม้า มันเถ้าเกิดมา
อันว่า พิเดชท้าว บ่าบ่าวขุนฟุน ก็ดีท้อน
กับทั้งเสนาโพง ซื่อลูงชายโม้
อันหนึ่ง สุมลุมข้า ภูซวงอ้ายมุ่ง ก็ดีท้อน
ฝูงหมู่โยเทศท้าว คืนเสี้ยงบ่หลอ

พุ่งๆหน้า พวกไพร่ชาวเมือง ก็ดีท้อน
เขาก็คืนมามวล อยู่แหนหุมเจ้า
เมื่อนั้น บุญเฮืองเจ้า สองพญาเลยกล่าว

ควรจักเมือขาบน้อม นีรมนต์เจ้าอยู่หัว
พระจิ่งได้กล่าวต้าน เตินหมู่เสนา
เผือจัก เมือทูลเหนือหัว ฮีบนีรมนต์เจ้า
บอกแก่โยธาข้า ชาวเมืองตกแต่ง

เผือจักเมื่อ สู่เจ้าลุ่มฟ้า ทูลเจ้าราธนา
เขาก็ ปุนแต่งตั้ง บัณณาการถวายบาท
พระก็ขึ้นขวี่ม้า ตัวต้นออกไป
ดีแก่เสเนตรท้าว แหนแห่องค์กษัตริย์

ฮมๆไหล สู่เมืองนครกว้าง
สองกษัตริย์ไท้ เถิงวังเวิงราช
พระก็ เสด็จจากม้า ตัวตนย่างไป
ผ่อดู ยาบๆเหลื้อม ผาสารทลายค้า พู้นเยอ

เหมือนดั่งวิไชยนต์ เทพอินทร์เมืองฟ้า
หลิงดูโฮงๆเหลื้อม แสงค้ามะณีคาด
หอซ่อฟ้า พอฮ้อยย่อมค้า

เดียระดาษซ้อง แก้วเฮื่อเฮืองดาว
พระก็ ยอแยงหอค้า ค่อยลีลาขึ้น
หลิงเห็นดาวค้าเหลื้อม พิดานมุงมาด
เห็นพระผู่ผ่านพื้น ทงแก้วแท่นค้า
สะอาดเนื้อ นางนาถสามกษัตริย์

เทียมจอมธรรม อยู่เฝือแฝงเฝ้า
หลิงดูแสงค้าแก้ว มณีโชติรัตนาค
ฮอดทุกก้้า เหลืองเหลื้อมหลั่งแสง

แต่นั้น สนๆแส้ สองพญาอวานหมู่ มาแล้ว
ฮอดพระเจ้าติ่วซ้อย ทูลไหว้แทบชุลี