Page 488 - ebook.msu.ac.th

๔๗๗

อันหนึ่ง เชิญพระเมืองเซาห้อง ผายีนครราช

โผดพระเจ้าฟ้าหยาดล้ม ตายเสี้ยงให้เล่าคืน แด่ท้อน
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว พระราชเกยฟัง
พระก็ เตินแสนเมือง แต่งเดาดาห้าง

เตินชาวเมืองกว้าง มูลนายทุกแห่ง
กูจักเมือสู่ห้อง นครกว้างที่ไกล
ใค่จักซี้หมู่ท้าว ฟ้าหยาดแทนเมือง
ให้สูปุนแปงตก แต่งไปอย่าช้า
เมื่อนั้น เสนาฟ้าว นันเนืองเตินแต่ง

สองแก่นไท้ ลาเจ้าเลิกลง
ท้าวก็ เสด็จด่วนเท้า สารจอดเลยเซา
พระก็ ทงพลแสน อยู่แหนหุมถ้า

แล้วเล่าเตินเขาก้้า เสนาฝูงใหญ่
ให้ค่อยเมืออยู่ยั้ง ผายีพุ้นฮีบไป เที่ยวเทอญ
ไว้แก่ท้าวเถือกพร้อม ท้าวเกสขุนเคือ
ทั้งขุนทวง ให้ฮีบไปดอมท้าว

เมื่อนั้น เอกทุ่มท้าว ม่วนเทศซินหาญ
ทั้งขุนนาย ไพร่พลมวลพร้อม
สูจงเมือสถานก้้า ผายีเซาจอด
เก็บดูกเทศท้าว กองไว้อย่าหลอ

โฮมท้อนไว้ กองดูกฝูงตาย
ฮอมมาหมด ซู่คนผองถ้วน
ภูมีเจ้า จอมหัวเสด็จด่วน ไปนั้น
คันว่าเจ้าฮอดแล้ว อย่าช้าฮีบถวาย เจ้าเอย

เมื่อนั้น เขาก็ไหลหลั่งช้าง คืนสู่ผายี
หลายวันคืน ด่วนเถิงนครกว้าง
เมื่อนั้น สมภารเจ้า คัชชนามตนประเสริฐ

พระก็ เสด็จยาตย้าย เมือห้องพ่อตน
ประเสริฐเนื้อ น้าพ่อเล็งโญ
ข้าน้อยจักยอพลเมื่อผายี ปูกพญาแทนห้อง
เขาเอาน้องแก้ว สีดาไปเป็นเพื่อน
เมือสู่ห้อง เมืองกว้างที่ไกล

เหมือนจักนานคอบเจ้า ไกพ่อเล็งโญ
โพะเพื่อทางไกสุด ขนาดนานเห็นหน้า
ข้าน้อยก็ยังเคืองดั้ง มารดาพระแม่

จักใค่ได้แก่นไท้ มาเลี้ยงให้ส่้าบาย
ข้าน้อย จักไว้แก่เจ้า เสเนตรกงพะลี