Page 491 - ebook.msu.ac.th

๔๘๐

ทางฮ่อมห้วย เหวค้อยซ่องซัน

ผ่อเห็นสะพาดต้น ขีนไขว่กอบง
พลหลวงกาย หมื่นดวงเขาขั้น
แม้งหนึ่ง จิ่งเป็นทางเถิงเท้า ภูเค็งเขาใหญ่

พระก็ เข้าหลืบชั้น ภูฮ้ายซู่วัน
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เสด็จฮอดเทิงจอม
หายวันคืน ถ่ายระดูเดือนตั้ง
หลิงเห็น จอมเขาตั้ง ผายีสุดผ่อ
พระก็ ไหลหลั่งช้าง ทั้งม้าล่วงลง

หยอนหย่อหน้า ฝูงบ่าวยินแคน
พระก็ ทงพายสาร ข่มไปภายหน้า
พอยเล่าเถิงแดนห้อง ผายีนครราช

๏เมื่อนั้น อินทร์ก็ขึ้นขวี่ม้า ตัวต้นออกเวียง
เพื่อจักฮับบาทเจ้า ยั้งขม่อมเมือเมือง
เค็งๆเสียง เสพนันเนืองก้อง
หลิงเห็นเมียงๆเหลื้อม กินนรีบินฮ่อน

เสียงปีกก้อง ดังเท้าทั่วเมือง
บินฮ่วนเท้า ตกท่งนาเพียง
ดีท่อชาวเมือง เบิ่งดูดาล้น
อินทร์ก็เฮียงพายช้าง ปะนมมือก้มขาบ

เชิญพระเจ้าติ่วซ้อย พลตื้อสู่เวียง
อินทร์ก็ก้มขาบเจ้า จอมราชเมือเมือง
พระก็ ทงพายสาร สู่เวียงยวงย้าย
อันว่า แพงเมืองเจ้า สามนางน้อยนาถ

เสด็จยาดย้าย น้าเจ้าซู่นาง
พระบาทเจ้า ฮอดแท่นเฮียงพาย
ดีท่อนางคานไหล หลั่งน้าตีนเจ้า

พระก็ ลีลาย้าย คีงแพงยัวรยาต
เสด็จด่วนเท้า บาลังแก้วค่อยเซา
เมื่อนั้น สะอาดเนื้อ นางนาถสามกษัตริย์
นางก็ เนาหอปาง อยู่เฝือแฝงท้าว
รัตนังแก้ว สาวสนมหลายหมู่

เลียนนั่งล้อม แหนท้าวคั่งโฮง
สะพู่พร้อม ฝูงหมู่เสนา
เขาก็ แหนราชา คั่งเฮือนโฮงแก้ว

เมื่อนั้น ราชาเจ้า สองเมืองพระบาท
สองแก่นแก้ว เซายั้งที่สนาม