Page 493 - ebook.msu.ac.th

๔๘๒

เขืออย่าฟ้าวกะใจดั้ง ผัวขวัญฟ้าหยาด

เฮาพี่ มาโผดท้าว แพงล้านปูกแทน พี่แล้ว
คึดฮอดท้าว ฟ้าหยาดมรณัง ไปนั้น
จักมาผายคืนคง ให้นั่งคองเมืองกว้าง

เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า นางนาถสาธุการ
เขาก็ แวนๆมือ ขาบกรลาเจ้า ปางนั้น
นางก็ ปุนแปงเข้า ภาเสวยถวายบาท
ขันธ์หมากซ้อน ถวายเจ้าพ่้าเสวย
เมื่อนั้น สะอาดเนื้อ น้อยอ่อนจันทา

ทั้งค้าหวัน ฮีบเมือทูลเจ้า
บัดนี้ ราชาเจ้า จอมหัวเสด็จฮอด ดีลือ
เผือข้อยคึดอ่าวกุ้ม คะนิงเจ้าซู่วัน แท้ดาย

บัดนี้ เจ้าก็มาฮอดน้อย เจียระจากผัวขวัญ พระเอย
เชิญทันย้า โผดผายเสียฮ้อน
อันว่า พญาไชย์น้อย สายเมืองข้าพระบาท
จักว่า ข้อยพระผู่อ่อนน้อย ตายแล้วฮู้ว่ายัง บ่ฮู้

บัดนี้ พระบาทเจ้า มาโผดให้เสียเหงา นี้แล้ว
เหมือนภูมีถอนยาย้า จากคีงสองน้อย มาลือ
โสมเสลาแก้ว สามนางทิพย์ฮูป มาลือ
ยังค่อยเสด็จยาดย้าย ดอมเจ้าส้าฮาญ แด่ลือ

เผือข้อยทุกข์ซวดพ้น เหมือนมอดชีวิต
ก็เทื่อเสียบาคาน พระยอดไชย์หมองห้อม
จิตใจนี้ ทะลอนยืมมื้ออยู่
ยืมชีวิตเลือดเนื้อ มาไว้ฮ่างคีง

เป็นปางฮ้าย มโนในอกซิแตก
แสนโสกเศร้า คะนิงแล้วเข้าบ่กิน
ยืนนั่งเหิง คือไข้ป่วยยืน แท้แล้ว

คือสระบ่มีน้้า ปูปลาบ่ห่อนแก่น
เงือกจี่แข้ เห็นแล้วอะเห่ยหัว
ดงบ่มีไม้ เสือสางหากเว้นห่าง พระเอย
เมืองบ่มีเจ้าอยู่สร้าง เห็นแล้วหน่ายแหนง
แนวนาเฮื้อ ซิเป็นเหล่าดงเลา แลนา

ทางบ่มีคนเทียว ซิเก่าเสียสูญเสี้ยง
อันนี้ ขอเชิญพระผายโผดน้้า พรมแล้วซิส่้าบาย พระเอย
๏เมื่อนั้น สะพู่เนื้อ นางนาถสามกษัตริย์

พระก็ เผยค้าจา ต่อสองนางแก้ว
อย่าได้โทมนังแค้น ในใจคะนิงโสก