Page 514 - ebook.msu.ac.th
P. 514

๕๐๓





                                   นบนอบไหว้                   ถวายเจ้ามอบของ

                     บัดนี้        ข้าก็เมือทูลไหว้            ราชาพระพ่อ                ภายพุ้น
                                   สองแก่นไท้                  เสถียรหมั้นค่อยส้าฮาญ     พระเอย
                                   สองพระถามข่าวเจ้า           ปะมาณกว่าพันที            ว่าอั้น

                                   ยังจักน้านายเมือง           ข่าวสาส์นเถิงเจ้า
                     อันที่        บัณณาการเจ้า                สองพญาถวายบาท
                                   พ่อให้ข่าวเจ้า              ทงสร้างค่อยส้าฮาญ         แท้แล้ว
                                   พระบาทเจ้า                  คะนิงอ่าวกระสันเถิง       มากแล้ว
                     บัดนี้        สมภารพระ                    อยู่ไกลยินห้อม

                     เพิงที่       ขีนอกเจ้า                   จอมเมืองภูวนาถ            ภายพุ้น
                                   หวังจักเอาพระบาทเจ้า        ถนอมไว้ปูกแทน             ว่าดาย
                     อันหนึ่ง      ธรรมชาติเซื้อ               ฝูงหมู่ปัวพญา             ก็ดีท้อน

                     เขาก็         เห็นมารดา                   พระแม่มาน้าเจ้า
                     อันว่า        ราชาเจ้า                    ทั้งสองพระแม่             ภายพุ้น
                                   พระเอาเคื่องให้แม่เจ้า      แสนฮ้อยหมื่นพัน
                     อันนี้        พิเสสแก้ว                   พระเมืองฝากสามกษัตริย์

                                   ตนพระมีบัณณาการ             ฝากสามนางแก้ว
                     สองพระ        ถามข่าวบุญเฮืองเจ้า         สามนางล้านเทื่อ
                                   ขอให้สามแก่นไท้             แพงแก้วเกิ่งใจ            ว่าอั้น
                     เมื่อนั้น     พระบาทท้าว                  พญาใหญ่เลยจา

                     คอบที่        บุญหัวพระ                   ค่อยส้าฮาญดีแล้ว
                     อันว่า        วงศาเซื้อ                   ลูงอาเลี้ยงซ่อย
                     ปางนั้น       เขาก็น้าแม่ผู่ผ่านพื้น      คอนท้าวปูกแปง             ชอบดาย
                     เมื่อนั้น     ราชาเจ้า                    จตุราทั้งสี่

                     พระก็         ยอแม่ผู่แก่นเหง้า           ผายน้้าโสรจสรง
                     ดีท่อ         คื่นๆก้อง                   กลองเสพดุริยา
                     พระก็         ทงคันธี                     สู่หอสรงน้้า

                                   พราหมณาพร้อม                ถวายพรแวนสะอาด
                     ดีท่อ         น้้าดอกไม้                  จันทคู้หลั่งลง            แท้แล้ว
                     เมื่อนั้น     ปุตราชเจ้า                  ทวายเป่าหอยสังข์
                                   เสียงขานสม                  เสพมุงคุลเจ้า
                                   นางก็ลาหอน้้า               เมือสถานสถิตอยู่

                                   อินทร์ผู่เหง้า              ทูลแก้วหลาบค้า
                     ซื่อว่า       พระแท่นแก้ว                 ขัตติยะราชมารดา
                                   ล้าๆยอภาขวัญ                สู่ภายเลียนตั้ง

                                   ดีแก่พราหมณาต้าน            มุงคุลถวายบาท
                                   ไชยโชคถ้วน                  ถวายไท้ชอบคดี
   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518   519