Page 134 - Neuropsychiatric.indd
P. 134

o  การใช้ amiodarone ส าหรับกรณีที่พบ QRS complex ที่กว้าง ใน 24 ชั่วโมงแรก ให้ amiodarone   4. Atrial fibrillation และ atrial flutter
 ี
 ขนาด 150 มิลลิกรัม ฉดเข้าทางหลอดเลอดด า นาน 10 นาที จากนนให้ขนาด 1 มิลลิกรัม/นาที   Atrial fibrillation และ atrial flutter เป็นภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดจังหวะที่มีจุดก าเนิดความผิดปกติ
 ั
 ้
 ื
 ่
 ่
 ั
 นาน 6 ชัวโมง จากน้นให้ในขนาด 0.5 มิลลิกรัม/นาที นาน 18 ชัวโมง เจือจางยาใน D5W ให้ได้  ของคลื่นไฟฟ้าหัวใจบนต าแหน่งเหนือหัวใจห้องล่าง จึงจัดเป็น supraventricular tachycardia 39,40
 ความเข้มข้น 1-6 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร และเมื่อผ่านไปแล้ว 24 ชั่วโมง สามารถให้อัตราเร็วดังกล่าว  Atrial fibrillation เป็นภาวะที่มีการเต้นของหัวใจห้องบนเร็วกว่าปกต แบบไมแน่นอน หรือไม่
                                                                                    ิ
                                                                                           ่
 ึ
 ้
 ่
 ี
 ้
 ั
                           ่
 ต่อไปได้ จนผปวยมอาการดีขน ในระหว่างการบรหารยา ควรติดตามความดันโลหต อตราการ  สม่ าเสมอ ไมเป็นระเบียบ ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการมีแหล่งก าเนิดจังหวะการเตนของหัวใจเกิดขึ้นผิดที่และ
 ู
 ิ
 ิ
                                                                                  ้
 ่
 ื
 ิ
 ่
 ั
 ์
 ั
 ้
 ่
 หายใจ คลนไฟฟ้าหวใจ และเฝาระวังอาการไมพึงประสงค เช่น ความดันโลหตต า หวใจเต้นช้า  เกิดขึ้นหลายแห่งในเวลาเดียวกันที่หัวใจห้องบน  โดยพบลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่มีรูปร่างของ P wave หลาย
                                                                                       ้
                                                                                                  ้
                                                                                             ั
 กว่าปกติ หรือ AV block   รูปแบบ และมีความถี่เกินกว่า 350 ครั้ง/นาที  ส่วน atrial flutter เป็นภาวะที่การเตนของหวใจหองบนเร็ว
                                                                                                    ั
                       ิ
 o  การใช้ lidocaine จะให้ขนาด 1-1.5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ฉีดเข้าทางหลอดเลือดด า นานอย่างน้อย   กว่าปกตเนื่องจากมีการส่งสัญญาณเร็วกว่าปกติ มีจังหวะการเต้นของหัวใจค่อนข้างสม่ าเสมอ พบลกษณะ
                       ้
                                                   ี
 3 นาที หากอาการไม่ดีขึ้น ให้ขนาด 0.5-0.75 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ทุก 5-10 นาที ขนาดยาสะสม  คลื่นไฟฟาหัวใจที่ P wave เป็นรูปแบบเดยว คล้ายฟนเลื่อย มีความถี่ระหว่าง 250-350 ครั้ง/นาที การเต้น
                                                            ั
 ื
 ไม่เกิน 3 มิลลิกรัม/กิโลกรัม จากนั้นให้ในขนาด 1-4 มิลลิกรัม/นาที เจอจางยาใน D5W ให้ได้  ของหัวใจห้องบนด้วยอัตราเร็วสูง ส่งผลให้การน าสัญญาณไฟฟ้าไปยังหัวใจห้องล่างไม่สม่ าเสมอและท าให้หัวใจ
                                                 ั
                                                                        ิ
                                                                          ิ
 ั
 ความเข้มข้น 1-2 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร ในระหว่างการบริหารยา ควรติดตามความดันโลหิต อตรา  ห้องบนและหัวใจห้องล่างบีบตัวไม่สัมพนธ์กัน อาการแสดงทางคลนกของ atrial fibrillation คล้าย atrial
 การหายใจ คลื่นไฟฟ้าหัวใจ โดยเฝ้าระวังอาการไม่พึงประสงค์ เช่น ความดันโลหิตต่ า หัวใจเต้นช้า  flutter จึงจ าเป็นต้องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ อาการที่พบ ได้แก่ ชีพจรเต้นเร็ว วิงเวียนศีรษะ หายใจล าบาก เจ็บ
 ิ่
 กว่าปกติ หรือ AV block การได้รับ lidocaine เกินขนาดจะเพมความเสี่ยงต่อการเกิดพิษจากยา  แน่นหน้าอก เป็นลมหมดสติ 9,39-41
 ได้ เช่น ความผิดปกติด้านการมองเห็น กล้ามเนื้อบิดเกร็ง ชัก หรือหมดสติ และให้หยุด lidocaine
 หากพบว่าเกิดพิษจากยา   4.1 ยาที่เป็นสาเหตุ
                                 ็
                                                                                ี
                             ่
                       กลไกทยาเปนสาเหตให้เกิด atrial fibrillation และ atrial flutter มหลายกลไก (รูปที่ 3.4) ข้อมูล
                                        ุ
                             ี
 3.4 ตัวอย่างกรณีศึกษา   รายการยาที่ท าให้เกิด atrial fibrillation และ atrial flutter แสดงในตารางที่ 3.8 9,41-43
                                                                           ้
 ิ
 ึ
 38
 ี
 Donthi และคณะ  ได้รายงานกรณศกษาการเกด monomorphic ventricular tachycardia จาก   กลไกหลักที่เป็นสาเหตุ คือ 1) ยามีผลต่อการน าสัญญาณไฟฟาหัวใจและ/หรือจังหวะการเต้นของ
 ั
 flecainide ในผู้ป่วยหญิงอายุ 63 ปี ยาที่ผู้ป่วยใช้ประจ า คือ flecainide ยาขบปัสสาวะ furosemide และ   หัวใจ เช่น ท าให้การน าสัญญาณไฟฟ้าหัวใจห้องบนช้าลง เช่น flecainide และ propafenone ซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้ง
 ั
 ั
 ้
 ั
 metoprolol เขารบการรกษาในโรงพยาบาลจากภาวะทองเสย และไตวายเฉียบพลน แรกรบผลตรวจ  ช่องโซเดียม; 2) ท าให้แหล่งก าเนิดจังหวะการเต้นของหัวใจเกิดขึ้นผิดที่ และท าให้ช่วงเวลาที่เซลล์หัวใจไม่มี
 ้
 ั
 ี
 คลื่นไฟฟ้าหัวใจ พบ atrial fibrillation ร่วมกับ อัตราการเต้นของหัวใจห้องล่าง 53 ครั้งต่อนาที แพทย์จึงหยุด   การตอบสนองต่อสิ่งเร้า (refractory period) สั้นลง เช่น adenosine; 3) กระตุ้น beta adrenergic
 ั
 flecainide และ ยาขบปสสาวะ furosemide แต่ยังคงให้ metoprolol ในเวลาต่อมาผู้ป่วยเกิดภาวะ   receptors เช่น epinephrine, dobutamine, dopamine และยาอื่น ๆ เช่น salbutamol และ terbutaline;
 ั
                              2+
 monomorphic ventricular tachycardia มอตราการเต้นของหวใจหองลาง 184 ครั้งต่อนาที แต่มีระบบ  4) เพ่มระดับ Ca  ในเซลล์ และท าให้เกิดการบีบตัวของหวใจ เช่น theophylline และ morphine; 5)
 ้
                                                                   ั
                    ิ
 ั
 ่
 ี
 ั
                   ่
                                                                                               ิ
                   ี
                                                                                     ั
 ไหลเวียนเลือดคงที่ แพทย์สงสัยว่าอาการผิดปกตินี้น่าจะมีสาเหตุจาก flecainide แม้ว่ายานี้จะหยุดแล้ว ผู้ป่วย  เปลยนแปลง autonomic tone และยับยั้ง muscarinic receptor เช่น ยารกษาโรคจต; 6) ยับยั้ง
                                                                                ั
                                                                          ้
                                                                    ั
                                      ้
                                          ์
 มภาวะไตวายเฉยบพลน จึงท าให้ฤทธิ์ของยายังคงอยู่ในร่างกายเนองจากยาถกขบออกทางไต ผู้ป่วยได้รับการ  cyclooxygenase-2 ท าใหฤทธิของ prostacyclin ในการยับย้งการเตนของหวใจลดลง เช่น non-steroidal
 ื
 ่
 ี
 ั
 ู
 ี
 ั
 รักษาด้วย amiodarone 150 มิลลิกรัม เจือจางใน D5W ฉีดเข้าทางหลอดเลือดด า และได amiodarone   anti-inflammatory drugs (NSAIDs) ได้แก่ diclofenac และ etoricoxib; 7) ท าให้ช่วงเวลาที่เซลล์หัวใจไม่
 ้
 แบบต่อเนื่องทางหลอดเลือดด า เป็นเวลา 36 ชั่วโมง (ตามแนวทางที่ได้กล่าวถึงในหัวข้อ 3.3) ระหว่างนั้นผู้ป่วย  มีการตอบสนองต่อสิ่งเร้าสั้นลง เช่น bisphosphonates; 8) ท าให้เกิดโรคและเหนี่ยวน าให้หัวใจเต้นเร็ว เช่น
 ื
 ้
 ี
 เกิดอาการซ าอก จึงได้ amiodarone 150 มิลลิกรัม เจือจางใน D5W ฉดเข้าทางหลอดเลอดดา ซ้ าอีก 2 ครั้ง เมื่อ  amiodarone เหนี่ยวน าให้เกิดภาวะไทรอยด์เป็นพิษและท าให้เกิด atrial fibrillation ตามมา กลไกอื่นๆ ที่ยา
 ี

                                                                       ิ
                        ุ
 กลับบ้าน ผู้ป่วยได้รับ propranolol เพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจจาก atrial fibrillation แทน และไม่มี  เป็นสาเหต เช่น ทาใหเกดภาวะ oxidative stress และเกิดอนุมูลอสระ reactive oxygen species ส่งผลให ้
                                  ้
                                    ิ

 การสั่งใช้ flecainide อีก   โครงสร้างหรือหน้าที่ของหัวใจห้องบนเปลี่ยนแปลง เช่น ยาต้านมะเร็ง หรือท าให้หลอดเลือดหดเกร็ง หรือ
 ้
    จากกรณศึกษาข้างตน flecainide เป็นยาที่มีฤทธิ์ยับยั้งช่องโซเดียมของเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจที่มีฤทธิ์  กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เช่น 5-fluorouracil นอกจากนี้ยาบางกลุ่มยังไม่ทราบกลไกชัดเจน
 ี
 แรง และเป็นยาที่ต้องปรับลดขนาดยาในผู้ป่วยที่มีการท างานของไตบกพร่อง  การแก้ไขภาวะ monomorphic
 ventricular tachycardia ในผู้ป่วยรายนี้ ใช้ amiodarone ฉีดเข้าทางหลอดเลือดด า





 112                                                                                                   113
                                                                                                       113
   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139